نسل من

گمشده لابلای این همه جمله قشنگ

دست و پا زده میون ایده های رنگ و وارنگ

نسل من نسل خودکشیه

فرو رفته در باتلاق باتوم و فشنگ

مادر نشسته بر سجاده.. دست به دعا میشه

غافل از اینکه توی خاک ما.. جانی خدا میشه

رفوزه ها مدیر مدرسه.. بزدلا سردار معرکه

فالتاق محل.. تو خاک ما رئیس سینما میشه

دست هیچکس همراه خاک ما نیست

خاک ما خاک فراریاست..

پریای شاملو, اینکه گشنه یا تشنشونه

هنوزم قصه بروز ماست..

شنیدم جمشید این اواخر معتاد شد

تختش اختلاس و بر باد شد

نسل من نسل از هم گریزونه

با تاریخ دوهزارو پانصد ساله اش ساندویچ میپیچونه

نسل من نسل پناهنده

از عقب یا که جلو.. هرجوری بخوای میده

نسل من, حالا که میری خداحافظت کو؟

اون نای نداشته لبخند بی موردت کو؟

ای نسل انقلاب و جنگ و یارانه..

میون این همه سر برافراشته.. ای بی مایه

حالا که میری پس ضجه آخرت کو؟