تبعیــدی

نسل من

2012-01-22T06:45:00.001-08:00

گمشده لابلای این همه جمله قشنگ

دست و پا زده میون ایده های رنگ و وارنگ

نسل من نسل خودکشیه

فرو رفته در باتلاق باتوم و فشنگ

مادر نشسته بر سجاده.. دست به دعا میشه

غافل از اینکه توی خاک ما.. جانی خدا میشه

رفوزه ها مدیر مدرسه.. بزدلا سردار معرکه

فالتاق محل.. تو خاک ما رئیس سینما میشه

دست هیچکس همراه خاک ما نیست

خاک ما خاک فراریاست..

پریای شاملو, اینکه گشنه یا تشنشونه

هنوزم قصه بروز ماست..

شنیدم جمشید این اواخر معتاد شد

تختش اختلاس و بر باد شد

نسل من نسل از هم گریزونه

با تاریخ دوهزارو پانصد ساله اش ساندویچ میپیچونه

نسل من نسل پناهنده

از عقب یا که جلو.. هرجوری بخوای میده

نسل من, حالا که میری خداحافظت کو؟

اون نای نداشته لبخند بی موردت کو؟

ای نسل انقلاب و جنگ و یارانه..

میون این همه سر برافراشته.. ای بی مایه

حالا که میری پس ضجه آخرت کو؟

بخشش

2011-05-31T05:15:00.001-07:00

تو که به نگاهی پادشاهی را به گدا

و به گدا می چرخانی پادشاهی را

وانمود کن که مدیون تو نیستم

اینکه حقیقت بود آن خواب و رویا

پرسش در تمنای پاسخ است

می توانی مرا ببخشی آیا؟

چهره می بخشاید آینه را

خورشید فراموش می کند ابر را

کوه نمی رنجد از کودکی باد

دل تنگ به آغوش میکشد صبر را

پرسش من در تمنای پاسخ است

می توانی مرا ببخشی آیا؟

سایه

2011-02-24T04:31:00.001-08:00

با توام ای سایه.. نعره بزن مثل اون شیر زخمی

بخود بپیچ.. هوار کن, آخه تو درد منو میفهمی

دل, بازی بادبادکی بود دست بچه ها

معشوق سهم رهگذران شد و واسه ما هم سهمی

سایه نعره کن.. سایه دفن زمین شو

آه سفره کن.. سایه بنده اون و این شو

ترانه سر کن.. یکی واسه من یکی واسه مرده ها

نفرین از بر کن.. یکی واسه دل یکی واسه دنیا

سایه.. چه آسون به خاک میافتن مردا

توی عالم بچگی بت میسازن از رویا

سایه خراب سر ما شد اونکه ساختیمش واسه فردا

همدم همسایه شد وقتی نبودیم ما

سایه تیر خلاص تیر بی عاریه

کوزه بی مایه کوزه خالیه

اومدش بار سنگین رفتن

برو آخه نمی خوام که باشم من

میراث

2010-12-31T21:40:00.001-08:00

"نمی دونم".. اولین واژه عاشقانه من به توست..

"نمی دونم".. همه دونسته های من از توست..

بکش روی گذشته خطی سیاه

"نمی خوام بشناسمت" میراث من از توست..

ماهی کوچولو

2010-10-16T22:02:00.001-07:00

ماهی کوچولو رفیق داستانهای دوران کودکی.. وقتی بزرگتر شد صمد بهرنگی به او یک شمشیر و یک تفنگ داد.. بزرگتر که شد فهمید هم او و هم صمد بهرنگی در اشتباه بودند و او عاشق شد.. بزرگتر که شد فهمید که عشق در کتابها جا مانده و کسی از آن خبری ندارد درست مثل قالیچه سندباد.. ماهی کوچولو اینک یکه و تنها گوشه تنگ است

ماهی کوچولو..

شده از خودت بدت بیاد؟

دلت پر غصه باشه و اشکت نیاد؟

تنگ شیشه ایت کدر باشه

دنیارو با آدمای پشتش نخواد؟

ماهی کوچولو..

دنیای پشت شیشه جنگه

مادری که واسه سیر کردن بچه اش می جنگه

بچه ای که مدرسه اش بدون زنگه

بزرگ میشه و هنوزم گوشاش بزنگه

ماهی کوچولو..

دنیای پشت شیشه کوچیکتر از تنگه

آدماش کوچیکتر از ماهی.. همه از یه قماش و لنگه

تعجب نکن اگه توی دست ما جای باله یه تفنگه

آخه زبون همو فهمیدن واسه ما ننگه

ماهی کوچولو..

تو هم فهمیدی قصه تکامل ما یه دروغه؟

عشق و مهر و ایثار ما یه پایان بی فروغه؟

شاید واسه اینه که تنها گوشه تنگ نشستی

ساکتی و میدونی بازار ما کساد اما شلوغه

ماهی کوچولو..

تو هم مثل من اسیر این تنگی و برده؟

تو هم نفس میزنی تا اون یکی بهت بخنده؟

ای باله طلا تو هم در توهم یه همزبونی؟

شجاعتر باش و تن بزن بیرون از آب.. تا تموم شه این بازی بی برنده

به یاد تولکین که به گذشته فرار کرد

2010-10-07T06:00:00.001-07:00

استاد..

گفته بودی زندونی حق داره دنیای پشت دیوار رو تجسم کنه

از دنیای ما فرار کنه و یه دنیا واسه خودش ترسم کنه

استاد..

زندونی فرار نکرد.. ریش گذاشت و بفکر زندگی شد

یه رو واسه خودش گذاشت یه رو واسه مردم, اسیر بردگی شد

پری قصه اونور دیوار بین الف و اورک دودوتا چهارتا کرد

بازی بازار مارو یاد گرفت اونم معنی عشق و جابجا کرد

زندونی شترمرغ شد.. سرشو گذاشت زیر برف

دروغ سهم زندون شد بعده اون همه ایده و حرف

رندونی با زندانبان در نبرد نیست در تملق است

سقوط مترسک ما بدست باد سقوطی قابل تحقق است

استاد..

من سیاه شدم و سیاه می بینم

ماشین که نه, خودمون رو غرق گناه می بینم

بهار

2010-09-20T19:43:00.001-07:00

پنجره رو واکن.. خوش آمدگوی بهار باش

کتاب کهنه رو طا کن.. منتظر یار باش

اگه کسی نمونده منتظر.. تو جلوه انتظار باش

گرچه گوسفند تو گرگ شد عزیز

بارون بهاری تو تگرگ شد عزیز

***

قصه ناتموم رو از سر بگیر

ای ساقه شکسته ریشه کن اما نمیر

شاعر دیگه بسه تغزل مرداب

آره بسه این همه ترانه دلگیر

گرچه قصر خاطرات ویران شد عزیز

لیلی قصه همدم جیران شد عزیز

***

دو روز هستی را بدون یار صفائی نیست

شراب کهنه را بدون پیمانه جائی نیست

عشق است آن یار که یک دل داشتیم و به او دادیم

از همه تن بریدیم که دل را بدون دلدار بهائی نیست

گرچه غافل همه تن هوشیار شد عزیز

صوفی خفته خرقه دریده بیدار شد عزیز

یاوه گو

2010-09-13T02:30:00.001-07:00

با توام.. ای که تنها سفر می کنی

با توام.. ای که آینه ترک خورده منی

تو که با صداقت موندی..

قصه وفا رو با شهامت خوندی

تو که با اقاقیا رفتی و منو با خودخواهیا تنها گذاشتی

ببین چه کردی که بعد تو دیگه طعمی نداره این هستی

با توام ای که شبانه گریه می کنی

غم دنیا رو به تاریکی شب هدیه می کنی

تن پوش برفی قله های دور بود.. پیرهن سفید تو

طعمه جاده های بی کسی شد.. اون بزرگ امید تو

یاوه گوی کوچه پسکوچه های شهر شد.. شاعر من

رسید اما به قعر دره سیاهی.. پرنده مهاجر من

Fall Season

2010-09-11T06:36:00.001-07:00

We are losers my friend

Like a torture when it’s blind

Like a bird when it loses the wings

Like a road when achieve the end

Put whole your tablets back

It is long time since we committed the suicide

We are visible and think we hide

We live on each other destruction.. simply we don’t mind

When you see the existence game think about us and remind

The suicide has been committed since the blinds lost the guide

I see a yellow leaf waiting for autumn

Alas, there is no need of waiting a fall season

Neither for blossom

شاهین, منم خرم

2010-08-18T08:24:00.001-07:00

آقا و اون گله شو یکم رخصت بده

بیا یکم از خودمون بگیم نگو بده

ما که صبح تا شب خم و دولا میشیم

صنعت ما اینه که آدم میفروشیم

کی گفته رفیق بی کلک مادره!

میون همه رفقا اون از همه سره!

سر رفیق بی کلک رو هزار شیره مالیدیم

کشتیمش و از دستش فرار کردیم

دروغ نگفتن توی مذهب ما محاله

رشوه و ماله کشی حلال حلاله

مردی که با سه تا زن چشاش دنبال زن سرایه داره

آخه آخوند ما علاوه بر روضه, شب کاره

سیدی که دعا میفروشه و لائیک نفرین میکنه

قاضی که علاوه بر قضاوت پری و پروین میکنه

خانم تو هم آدم صلواتی ها رو دست نزن تیغ بزن

به همه که دادی و به ما که رسیدی جیغ بزن

می بینی که من خرم و حالیم نیست

تو هم واسه ما بشو پست مدرنیست

آخه میون همه ماستا فقط ماست ما سیاهه

توی تیم فوتبال جای مربی سردار سپاهه

واسه این جامعه همه نسخه می پیچن الا جامعه شناس

تا این همه مرجع تقلید هست واسه چی بخوایم کارشناس و روانشناس

خدا بده برکت این همه روشنفکر بوقی

فردوسی مثل اینا بود, کی شاهنامه رو مینوشت توی عهد سلجوقی؟

یه روز قهرن یه روز گم توی باند و پارتی

چاپلوسیشون هم که میشه زارتی زارتی

دروغ میگن, از همدیگه متنفرن, جهت باد رو میشناسن

مونده یه تسبیح و یه عمامه تا بشن همونیکه میخواستی

نمی شناسمت!

2010-08-10T09:04:00.001-07:00

از تو خوشم میاد

از تو بدم میاد

با تو قصه تمومه

بی تو شعرم میاد

میدونی تنهات گذاشتم

میدونم زندگی در جریانه

میدونی چاره نداشتم

میدونم دوای اشتباه جبرانه

میدونی بازی کردی با دل من

میدونم سخته صادق بودن

میدونی نمیشه دو دل نبودن

میدونم نمیشه دو رو نداشتن

اما بعد از این همه نداشتنت

نداشتن و یه دنیا خواستنت

ای تو سیم تن همه ی شاعرا

فکر می کنم که نمی شناسمت

تقدیم به مجید توکلی, شرف جنبش دانشجوئی ایران

2010-08-08T00:52:00.001-07:00

(( نسل ما نسل موندنه نه رفتن))

بگو مجید بگو.. از کلاغ پیر نگو از ما بگو

از کاردی که به استخون رسیده,

از اینجا, از قعر دنیا بگو..

کلاغه اگه میخواست به خونه برسه که آتیشش نمی زد!

هنوز دستش به دهن نرسیده تیشه به ریشش نمی زد!

بگو از ما بگو.. مجید از نسل سوخته بگو

غارغار نمی خوایم کلامی از جنس فاخته بگو

اومدی که بگی تو, سرفصل سرخوردگیتو

از ما بگو.. از نسلی که حرمتشو باخته بگو

مجید جنگ تموم نشد.. دانشگاه هنوز داره می جنگه

بعثی منکراتی شده.. واسه یه ترانه هنوز پامون میلنگه

مجید مارو با میز و صندلی اشتباهی گرفتن!

با پایه شکسته رو تنمون دانشجوی جعلی گذاشتن

روسری سر کن مجید.. محمودشون تازگیا مرد شده!

مردونگی رو بس کن.. روی زنا از تبعیض زرد شده

چرا ساکتی مجید.. بگو از سلول انفرادی بگو

از مرز پرگهر.. این گهر بدون آزادی بگو

زبونمونو نمی فهمن مجید.. زبونشونو نمی فهمیم مجید

تو بگو به کدوم دیوار بکوبونه کلشو این نسل جدید

خوردن مارو.. گفتن آمریکا جهان میخوره

آمریکاست که ماریو ساویوهاشو میخوره

سهرابو کشتن, ترانه رو خوردن, مجیدو بردن

اما هستیم و میگیم: نسل ما جون نمیده واسه مردن

سرمستیم و میریم تا نوک قله های بودن

مجید, تو که میدونی نسل ما نسل موندنه نه رفتن

چتر شکسته

2010-06-25T21:18:00.001-07:00

واسه این دریای پرتلاطم

کشتی ما به گل نشسته

توی این مرثیه آخر ای همسفر

آب لاابالی گریه مارو شسته

زیر بارون خنده سرمستت

نازنین چتر من هم شکسته

صدائی از دور.. مثل مورهای گور

تن خستمو می پوشونه, مثل عقربهای کور

“مردا از کسی که عاشقشونه فرار می کنن..

مردا به کسی که دم به دم بشون خیانت میکنه پناه میبرن”

مردا گلهای بیشه رو به له کشیدن

مردا واژه های اندیشه رو به گه کشیدن

مردا ساده دلهائیکه گنده تر از حجمشون انتظار دارن

مردا همون بهتر که توی همه جنگها بمیرن

رپ نخون ای رپ خون.. واسه کی میخونی با این دل خون؟

مایه نزار از دل و جون.. خوش اومدی به جنگل ای جوون

اشتباهتو جبران نکن.. تکرار کن

با بدمروتی.. پائیزتو بهار کن

دروغ نگی دروغ میشنوی.. دروغ ارث اجدادی ماست

دروغ بگو جوون.. آخه این تنها سهم ما از این دنیاست

بارون

2010-05-27T22:08:00.001-07:00

بگو بارون بباره..

بباره و تکلیف مارو مشخص کنه

ما که رو قلب هم پا می زاریم

ما که از هم در میریم با هر بهونه

بگو بارون خیس خیسمون کنه

صدای همو نمی شنویم بگو هیسمون کنه

تو ای بارون بجای ما ببار

مارو بردار و یه فصل تازه بیار

هرچی رفتیم بجائی جز قحطی نرسیدیم

نمی بینیم همو کجائی آی آینه دار؟

آره بگو بارون خیس خیسمون کنه

توی این همهمه یکی هیسمون کنه

…

جنگ

2010-05-07T22:41:00.001-07:00

گلایه کرد: در جنگ به دنیا آمدم

شنید: شاید این همانچیزی است که از تو آنچه که هستی را ساخته است

و او همچنان مانده است که محصول یک ویرانی طمئنینه است یا انحطاط!؟

تابلو

2010-05-05T22:46:00.001-07:00

تابلوئی کشیدم, چشمی که همیشه دنبال منه.. چشم تو

تابلوئی با رنگ سیاه, شبیه روزهای من.. رنگ چشم تو

این جدائی نیست, وداع روح از این خسته تنه.. چشم تو

رنگ هرچی ماتمه, غبار نشسته بر این تن.. رنگ چشم تو

قصه رفتنه, زجر رفتن و رفتن و همیشه رفتنه.. چشم تو

به گناه تو دچار و یک دم از گناه نگفتن.. رنگ چشم تو

خاطرات

2010-04-27T01:57:00.001-07:00

گویند که انسان با خاطراتش زنده است..

پس چرا خاطراتم همچون طنابی بر گردنم آویخته شده است؟

سیگارهایم کو؟

2010-04-24T20:23:00.001-07:00

هان این دنیا از چه رو جشن می گیری سالروز میلادم؟

که تو به من قفس دادی و من یک عمر به تو تلاش دادم

هان ای رفیق رخصتی ده تا از آن ضربه رفاقت دوباره برخیزم

سالیان بگذشت و..

ندانم که تو نگذشتی از افتاده پیکرم یا من نگذشتم از حال و روزم

هان ای محبوب نقابی بر چهره ام بگذار و صحبت کن

به وقت ملال نقابم را با نقابی دیگر عوض کن..

حرف نخواهم زد.. اما تو به نقابها محبت کن

من بدنبال سیگارهایم می گردم..

سیگارهایم کو؟

از دفتر خاطرات یک آبادانی

2010-04-22T17:12:00.001-07:00

درست نمی دانم آن دو پیک جین را که در آن روز بدون مزه بالا زدی و دوباره بالشت بدست بر قالی لم دادی, از سر لاف بود یا از سر ناشی گری!

ترانه رپ

2010-04-05T21:04:00.001-07:00

این اولین ترانه رپ منه!

***

به دنیا میای به جرم زنده بودن

اسیر قبیله میشی و یه تاریخ کودن

اسیر جنگ و بکش تا کشته نشی

امام گفته بمیری وارد بهشت میشی

به اسم اسلام و اسلام گرا

خاک ما رو کردن مقبره شهدا

از دست این همه شیاد و دروغگو

خدا چرا ساکتی! تو یه چیزی بگو

آخه بگو, بگو باید به کی بگی حرفتو

حتی کاغذ و قلم هم نمی فهمن دردتو

بزرگ میشی میری دبستان و دبیرستان

تازه میفهمی دنیا باید بشه گورستان

میفهمی با همه دشمنی, آره دشمن

از تموم زندگی اینه سهم تو و من

میفهمی زبون واسه حرف نزدنه

اما این دسته که واسه زدنه

بزرگ نشو, بزرگ بشی میری زندان

چیزی نگو, چیزی بگی میرسی به پایان

آخه بگو, بگو باید به کی بگی حرفتو

حتی کاغذ و قلم هم نمی فهمن دردتو

میخوای دوباره پاشی پا روی رفیقت بزار

پا گذاشتن رو رفاقت اینه رسم قبیله و روزگار

آره باریکلا تو تازه تبعیدی شدی, آشپزی کن

میون آدمای رنگارنگ تو سادگی کن

سادگی کن, سادگی سخته

سهم هرچی آدم بدبخته

توی غربت یاد می گیری دنیا داره عوض میشه

آخه چرا دنیای ما به لجن نشسته و عوض نمیشه

بگو, تو بگو باید به کی بگی حرفتو

حتی کاغذ و قلم هم نمی فهمن دردتو

فصل دیدار

2010-03-19T17:18:00.001-07:00

نوروز است و از دورادور بهار آمد عزیز

بعد از آنهمه جدائی فصل دیدار آمد عزیز

فصل قدمهای من و تو بر سنگفرش آن شهر گرم وکوچک

فصل تقسیم بچگی,اضطراب و شادی, گل رازقی و میخک

فصل تقسیم دلهره به تساوی

زیر اون آسمون صاف و آبی

بازی دو پرستو توی یک آشیانه رو یادته؟

سر فصل اون بوسه های ناشیانه رو یادته؟

عیدی یه وعده که سال دیگه رو با هم باشیم

سر رو شونه هم, اون همه شعر و ترانه رو یادته؟

…

یه تبعیدی اینجا نامه هاتو هر روز میخونه

هنوزم فرق تو رو با همهمه آدما میدونه

اتاقش کوچیک اما دلش واسه فرشته ها جا داره

هنوزم واسه اومدنت روزارو با تقویم بچگی میشماره

پاچه گیر

2010-03-14T16:56:00.001-07:00

جو گیر بودی.. جوگیرتر شدی عزیز

کله پاچه بودی.. پاچه گیرتر شدی عزیز؟

دخترک

2010-03-13T18:11:00.001-08:00

دخترک پرسید: چرا اینگونه سراسیمه بدنبال او می دوی؟

پاسخ داد: مگر نه اینکه هر کس بدنبال چیزی که ندارد می دود؟

دیگه بس کن تو هم!

2010-02-20T11:52:00.001-08:00

شعری نگو ای رفیق..

هر سه بازنده ایم در این مثلث غریب

شعری نگو که اعتماد گلوله خورد و مرد

نفسهای آخرو روی دستای ما شمرد

شعری نگو ای رفیق..

کسی با تو صادق نمیشه توی این داستان عجیب…

بی همگان

2010-02-09T08:25:00.001-08:00

بی همگان به سر شود.. بی تو به سر می شود

داغ تو دارد این دلم.. این داغ با عمر همسفر می شود

از خود به خود نرسیده.. دور شده ام

نقطه پایان مپرس از من.. آغاز گم کرده ام

عقاب کنج قفس.. اهل خطر نمی شود

هر زیر و زبر.. که سفر نمی شود!

غریبه

2010-01-22T08:46:00.001-08:00

یک یورو بیشتر در جیبش باقی نمانده بود. و دو نخ سیگار مارلبروی لایت. سه هفته پول کرایه اتاقش را نداده و صاحب خانه از او خواسته بود که یا اتاق را ترک کند یا بگوید پلیس او را از اتاق بیرون کند. با آن زبان آلمانی دست و پا شکسته اش هم هر جا رفته بود کاری گیر نیاورده و افزون بر آن حقوق بخور و نمیر دولتیش نیز سه هفته قطع شده بود.

برف و سرمای کلن پاهای بی رمقش را بی حس کرده بود. چیزی حدود ده کیلومتر پیاده روی کرده تا خود را به مرکز شهر برساند. می خواست سیگار بکشد و اصلا هم نمی خواست به این فکر کند که پس از کشیدن آن دو نخ سیگار می بایست چه چیزی بکشد؟ اما گرسنگی امانش نمی داد.

شب از نیمه گذشته بود و مغازه ها تعطیل. در گوشه ای از یکی از چهارراهها و روبروی بزرگترین و شلوغترین کلاپ شهر, درست در جائیکه عابران دلیلی برای لبخند نزدن نمی یافتند یک مغازه کباب ترکی شبانه روزی دیده میشد که همیشه آماده سرو کردن کباب ترکی برای عابران و زوجهای مست آخر هفته بود. ترکها هم مثل بقیه بودند, اگر کسی غذای مجانی از آنها در خواست کند با مرد هیکل گنده سیکیوریتی مواجه شده و از مغازه به بیرون پرتاب میشد. با همان جسم لرزان و نحیفش که روزی عزیزی داشت وارد مغازه شده و با خجالت و زبانی لرزان به خانم ترک پشت ویترین گفت: یک یورو بیشتر ندارم. چه جیزی می توانم از شما بخرم؟

خانم ترک: یک عدد فلافل

غریبه: بله. عالی است.(همانطور که یک یوروی خود را از جیب بیرون می آورد) این هم پولش

خانم ترک: سس ماست سیر رویش بریزم؟

غریبه: بله لطفا. فوق العاده می شود

به فلافل کوچک و گرم نگاهی انداخت و او را همانند الماس دید. از مغازه بیرون رفت و همانطور که قدمها را بر می داشت با ولعی خاص آن فلافل که دو لقمه نمی شد را خورد. حس کرد که انرژی تازه ای گرفته است. کمی آنطرفتر از مغازه کوچه بمبستی بود که یک دیوار سوپرمارکتی را به یک بار متصل میکرد. کوچه معمولا کثیف بود اما برف سنگین همه آن را با هم یکنواخت میکرد.

در گوشه آن کوچه زانوی خود را بغل کرده و لرزان نشست. سیگار را از جیبش بیرون آورد و آن را روشن کرد. همانطور که پکهای سنگین خود را با ولع به فیلتر سیگار میزد به یاد عزیزی افتاد که او را تنها گذاشته و به آلمان آمده بود تا در کوچه بمبست و سردی در شهر کلن به تنهائی بلرزد. از دریچه آن کوچه عزیزش چه معصوم و زیبا جلوه میکرد. معصومیت و زیبائی که او هیچگاه فرصت دیدن آنها را نداشت…

سرما و حشتناکتر از آنچیزی بود که مجال خوابش بدهد. از نشستن او در آن کوچه بمبست ساعتها می گذشت. آسمان همچنان برف میبارید و روشنتر می شد. دومین سیگار را هم روشن کرد و با چشمان بسته و تنی لرزان با محبوب در خیال خود به صحبت نشست. پلکهایش سنگینتر می شد و گوئی که سرما کم کم جای خود را به گرمائی ابدی می داد. گرمائی که می توانست در آن چشمان خود را تا ابد ببندد و به خواب برود…

چند ساعت بعد و در سپیده دم صبح ماموران نظافت شهرداری جنازه غریبه ای را در یکی از کوچه های بمبست شهر کلن بشکلی تصادفی یافتند.

رفتم

2010-01-21T03:58:00.000-08:00

آره عکساتو میبنم هر روز

آره داغ به این دلم هر روز

آره رفتم و تنهات گذاشتم

میمیرم و زنده میشم هر روز

آره فردا دیگه واسه من فردا نمیشه

قفس تنهائی بی تو که دنیا نمیشه

سر تو رو شونه من و شونه من از سنگ

آره دل بی هوای تو دیگه سر به هوا نمیشه

تو میآیی

2009-12-24T19:08:00.000-08:00

بیا و از این زندون سرسبز نجاتم بده

تنهائی میخشکونه ریشمو, آب حیاتم بده

تو که یه بوسه داری واسه خستگی پلکام

یه دستمال ابریشمی داری واسه اشکام

بیا و بمون لابلای خط به خط همه شعرم

نزار بدون گرمی نفسهات از اینجا و این دنیا برم

بیا و بمون

از موندن بخون

تا جدائی نباشه

سقف خونمون

ای یار

2009-11-25T20:25:00.000-08:00

به کهنه لعاب خفت دل نبستیم ای یار

از چهره آینه عفت رو شکستیم ای یار

توی برگ برگ دفتر سرنوشت

خط به خط غربت رو نوشتیم ای یار

از هم گسستیم ای یار

ببین که به چله نشتیم ای یار

سبزیم تا رهائی

2009-10-25T18:03:00.000-07:00

سبزیم ای مراد, سبزیم تا بیائی
سبز سبزیم تا سرفصل رهائی
قهرمان اینبار خود مائیم
دست در دست و با هم همپائیم
شانه به شانه سنگر به سنگر
ببین که اینبار از جنس اهورائیم
حق ما را نه شایسته خفتن.. در دهلیز اهریمن
ما را از بردگی شایسته رستن.. از آزادی همیشه گفتن
سرنوشت نیست اینبار کهنه قصه شکستن
تو از منی اینبار.. این من همیشه از تو
ما را چه کس توان شکستگی است !؟

که اینبار جان از من تن عاشق پیشه از تو

دیگه شعری نمیگم از تو

2009-10-24T21:09:00.000-07:00

امشب یاد تو با شعر آمیخته شده
انگار که یاد تو در معجون خلقتم ریخته شده
یاد تو وقتی میاد, غصه و شادی رو با هم میاره
بارون بهاری تو خنده و گریه رو با هم میباره
قله برفی همه خاطره های دور, پیرهن سفید
یادته گفته بودی دلتنگ آغوش منی؟
ای سنگ ناصبور, ای تو باد و من بید
یادته گفته بودی که وصله تنی؟
میپرسم یادته و میدونم که یادت نیست!
آخه وفا توی فهرست کتابت نیست
گربه سفید شرقی شعر.. ای جوهر هر خط !
چه خوب شد که شعر ما دیگه توی حبابت نیست
وقتی همه مردای ده واسه تو شعر بگن
مثل ما واست بمیرن و غیر از تو چیزی نگن
وقتی ما نباشیم و شاعر دیگه ای باشه
واسه عشق بازی عاشق زنده ای باشه
دستنوشته مارو واسه چی میخوای ملوسک؟
عشق مارو آویزه کدوم طاغچه میخوای عروسک؟
چه با مهارت دل ما رو کشتی و بی بال و پرش کردی
اما بنازم که از عذاب عشق راحتش کردی..

کما

2009-10-05T19:01:00.000-07:00

صبح نچندان زود پس از یک شب دیگر کلنجار رفتن با درد معده و عوض بدل کردن رخت و تخت و جای خواب بدلیل همان درد معده لب تاپت را باز کنی و ایمیلی از عزیزی بیابی که سکانس نانوشته ای از یکی از نمایشنامه هایت را برایت نوشته است. باور کنید خوشحالی در پس این دو واقعه مضاعف است. اما وقتی سناریوی سکانس بجای درمان چشم بزند آن را کور کند, آن هم با آن خونسردی پدرسوخته ای که سراغ داریم.. معده را آشپاله تر می کند.
بعد بروی بیرون کارهایت را انجام بدهی چون سفر نسبتا طول و درازی در پیش داری و دوباره یادی از مرقد Sub Way که همه کارکنانش در حمایت از جنبش سبز, از روز نخست سبز پوش هستند, بکنی و بروی Meat Ball شهیر خودت را سفارش بدهی و در حال صرف غذا ناگهان کمای رضا صادقی از دریچه آی پد با تو حرف بزند... آنوقت است که بیاد می آوری وقتی برای دیدن زیبائی های کرایست چرچ نداشتی!

بازگشت

2009-10-05T04:40:00.000-07:00

آخرین شعر طنزی که نوشته بودم متعلق به دوران دبیرستان بود, برای حبیب دریس نوشته بودم و رحیم آلبوغبیش, بچه های کلاس و معلم خدابیامرز ادبیات هم کلی خندیدند و پسندیدند. الان هم که 200 سالمان است, زمان زیادی از آن دوران تا حالا سپری شده است. زوری زدیم و خواستیم بمناسبت بازگشت به زندگی یادی از دوران جوانی کنیم و شعر طنزی هم بنویسیم که اینجوری شد دیگه!

باز گشتیم باز اما نه به خانه
باز گشتیم به شعر و دهلیز زمانه
سبز بادا یاری که تا دقیقه نود بنمود ما را
تا دقیقه نود مخلص و چاکرش بودیم جانا
تو ماسمالی کن و در کارون انداز
هر وقت آمدی دسمه ایزد می دهد باز
یکی را در بلخ پرسیدند همی
گفت: بعدا خودت میفهمی
میازار موری را که دانه کش است
که این مور معده دارد و معده اش آبکش است
باز می آید پرستو نغمه خوان
با انگولکهای فراوان
***
بازگشتیم دربدر لابلای شعر و قافیه
چه حالی دارد الان چهچهی از مرضیه
فصل بهار است و نوروزمان نیست
ای به درک, دلمان که نوروزیست
ممد رضا می گوید از شعرم چیزی نمی فهمد
انگار که من فهمیده ام تا او بفهمد!

نمایشنامه مملی و عشق لایزال

2009-10-02T21:25:00.000-07:00

سکانس اول
مملی جوانی است که در بین خانوارهای ایرانی کمتر از تعداد انگشتان دست شهر کرایست چرچ به دون ژوان کرایست چرچ ملقب است. او عاشق دختری در سرزمین پدری است و برای رسیدن به مراد هزار و یک عقبه و سد و مانع دارد. خانواده بهائی او با توجه به زجری که از حکومت اسلامی حاکم بر سرزمین پدری کشیده اند راضی به وصلت با یک خانواده مسلمان نمی شوند. مملی نیز به لحاظ قوانین مهاجرتی به مرحله ای نرسیده است تا مستقل از خانواده عشق خود را قانونا طلب کند.
در این سکانس مملی همواره غمگین در بین نقاط مختلف صحنه سرگردان است و دیگران از درد دل او آگاه...
سکانس دوم
پدر مملی از موضع یک پیرمرد خودساخته و زجر کشیده هزار و یک دلیل سیاسی و عرفی را به هم میبافد و تحویل فرزند خود میدهد تا بلکه او را از این تصمیم منصرف کند... مملی همچنان فارغ از اندوخته های پدر و عالم سیاست و عرفانی که با او بیگانه است بر عشق خود اصرار می ورزد...
سکانس سوم
افشین جوان تودار و آرامی است. همواره وقتی با او صحبت میکنی درمیابی که این جوان بیشتر از سن خود مسائل مختلف را درک می کند. آنچه که او از روزگار آموخته بیشتر از آنچیزی است که در کلاس و مدرسه آموخته است. افشین جوانی خودخواه است که همواره سنجیده و نسنجیده گامهای شجاعانه ای در زندگی خود برداشته و از شکست نترسیده است. او در حال تماشای تلویزیون است که تلفن همراهش به صدا درمیآید, تماس گیرنده مملی است که به افشین میگوید میخواهد به دیدن او بیاید و افشین هم مخالفتی نمی کند.
افشین پیشاپیش از قصد و غرض مملی برای این دیدار آگاه است. شاید این دلیلی بود که تصمیم گرفت به شیوه خود پسرک را کمک کند...
سکانس چهارم
زنگ خانه به صدا درمیآید و مملی مشروب بدست وارد می شود.
افشین: چرا زحمت کشیدی مملی !؟
مملی: ای بابا چیز قابلی نیست, ناسلامتی می خوایم بشینیم یکم با هم گپ بزنیم.
حرف و حدیثها از صحبتهای روزمره تجاوز نمی کنند. مملی پیک اول را سر می کشد. پیک دوم را نیز سر می کشند. پس از سر کشیدن پیک سوم بود که مملی چهره واقعی خود را به ظاهر کشیده و در حالت اندوه متعارف خود غرق می شود. افشین همچنان منتظر مملی است. و در نهایت مملی به سخن میآید: افشین, حس میکنم دوست دخترم چیزهائی را از من پنهان می کند! به اندازه کافی با من رو راست نیست..
افشین: این که چیزی نیست مملی جان, دوست دختر من سوای از پنهان کاری اصلا حرف راست به من نمی گوید.
مملی جا میخورد, یک لحظه حس می کند افشین در حال دست انداختن اوست.تسلط افشین در پاسخ فراتر از چیزی است که حقیقتی در ورای آن نهفته باشد!
مملی: منظورم اینه که حس میکنم با کسی دوسته.
افشین همانطور که پیک خود را سر می کشد: این که چیزی نیست مملی جان, دوست دختر من با همه دوسته. مثلا در یاهو مسنجر چت میکند با یاهو مسنجری ها دوست می شود, می رود خانه فک و فامیل با فک و فامیل دوست می شود, میرود پیش دوستان و همکلاسیان با دوستان آنها دوست می شود و خلاصه با همه دوست می شود.
مملی دیگر از حالت خجالت زدگی درآمده است: خب افشین جان دوستی که اشکالی ندارد. منظور من اینه که دوست دختر من دوست بخصوصی دارد.
افشین: منظورت اینه که عاشق یکی دیگه شده؟ خب دوست دختر من هم عاشق همه اونائی شده که گفتم.
مملی اینجا کمی عصبانی می شود: من شوخی نمی کنم افشین. ببین مثلا وقتی میرم ایران, و با دوست دخترم هستم تا یه اس ام اس براش بیاد از این رو به اون رو میشه و در لحظه جواب اس ام اس رو میده یا حتی وقتی در حال چت هستیم حس میکنم با شخص دیگه ای هم چت میکنه!
افشین: من جدی میگم به خدا. تازه این که چیزی نیست, دوست دختر من وردست من علنی میگه عاشق فلانیه, البته بعد معلوم میشه علاوه بر فلانی عاشق اون یکی فلانی هم هست. اینکه هم با من چت میکنه و هم با یکی دیگه که روی شاخشه.
مملی: خب من اینو چطوری تفسیر کنم! یارو توی خیابون میخواد تاکسی بگیره, یک 206 رد میشه بوق میزنه, میگیره بهاش سوار میشه!
افشین: ای بابا مملی, دوست دختر ما علاوه بر 206 سوار پیکان هم میشه.
مملی کم کم آرام میگیرد, حس می کند مشکل او کم کم از صدر مصیبتهای جهان در حال نزول است: ببین من حس میکنم که با اون دوستش قرار هم میگذاره!
افشین در حالیکه یک پیک دیگر را سر میکشد: خب اینکه چیزی نیست مملی, دوست دختر ما چت میکنه, اگه طرف خارج از کشور باشه دعوتش میکنه بیاد داخل کشور و بهاش قرار میگذاره, طرف نزدیک باشه نزدیک بهاش قرار میگذاره, خلاصه همه اینا جور نشدن توی خوابگاه محل کار یا همون تحصیل بهاش قرار میگذاره.. زیاد جوش نزن مملی.
مملی درحالیکه کاملا مشکل خود را برطرف شده میابد میگوید: والله افشین جان این دیگه دوست دختر نیست!
افشین: اینو دیگه نمی دونم.
و مملی یکباره تصمیم به رفتن میگیرد. در حالیکه از درب خارج میشود افشین به او میگوید: بطر مشروبت رو جا گذاشتی مملی! نمی خوای با خودت ببریش؟
مملی: نه, تو به اون بیشتر احتیاج داری!

بی ربط!

2009-10-01T19:25:00.000-07:00

بدون شک این ترانه شاهکاری از شادمهر عقیلی و مهستی است... اما هیچوقت از ترانه ای به اندازه این ترانه متنفر نبوده ام, بخصوص اگر با صدای زیبای شادمهر باشد!

هذیانهای آخر سال!

2009-09-30T22:29:00.000-07:00

وقتی رفتم چشمات بارونی نشد
دلت از نامه های من شاد نشد
رفتم و نگفتی سفر بخیر
واسه روز وصلمون دلت آباد نشد
اونی که گفت سفر بخیر
مثل تو صاحب خونه نبود
رهگذر اما دلش یه عالمه
مملو از نیرنگ زمونه نبود
رفتم و عکس تو همسفر با نفسهام
رفتم و یاد تو بغچه توی قفسهام
موندی و عشق تازه تر از تازه ای
نگو واسه عشق بازی تو همون عاشق پرآوازه ای!
واسه اومدنت همه پرستوهارو خبر دادم
اما تو همه رهگذران رو وعده بستر دادی !
چه ساده این دل رو وعده روز ظفر دادم
چه آسون ساده دلی رو وعده خطر دادی
مریمی بودی در نظر این مسیحا
این طالب روی تو هزار داستان اندر مخفیگاه!
هنر مریم را این نبود در هر فصل عشقی نوین!
خاک خورده مائیم, ورنه پاکدامنی کدام برگ زرین!؟
سالی دوازده ماه بیاد زخم این ساده دلم
سالی دوازده ماه هر فرصتی را مغتنمی
سالی دوازده ماه پریشان از رسم روزگارم
خیالت راحت بادا که برای این ساده دل صنمی!
آنگاه که حقیقت مرا از خواب و رویا برد
سیلی لاابالت جانا چه خشک بود و ترد
یادش بخیر پدر بزرگ را که میگفت
وفا را رختی بود اما روزی گلوله خورد و مرد
رسیدی و رسیدم
قلب تو مثل اون کفتر فاخته بود
رسیدی و رسیدم
قلب من آرزوهاش رو باخته بود...

تندیس

2009-09-20T13:56:00.000-07:00

او
اگر ضعیفی در عین رفاقت بر سرت میزند
گر بر کام مرادی در عین حسادت چاپلوسیت را میکند
گر خوش منظری نازت را میکشد
اگر بی منظری نگاهت نمیکند
او نشسته بر گذرگهان
گهی آشفته, گهی لبخند زنان
- هان از چه رو اینگونه ای؟
او قهقه ای سر میدهد و میگوید:
- شاید که رخ خود در چهره من دیده ای, بسی این من و این تو او باشیم به گونه ای!
تو
مریم باکره, مقدس برای سوته دلان, اما نه برای همه
ویرانه در پس این آباده را تا بکنون کسی ندیده
عیسی بهانه دلها بود ورنه مریم کدام معما در این همهمه!؟
باکره ای که به سرداران نبرد و عابران و کودکان وعده بستر داده
- هان آن دل بود خاک خورده در طاغچه لااوبالت !
- دل که چشم ندارد! میآیم به سراغش, وقت آمدن
- عزیز بود صاحب آن دل بوقت حضور
- همچنان عزیز است, عزیزان بسیارند
- سوزاندی آن دل را. آمدن از بهر دلی سوخته را چه سود؟
- ( سکوتی از جنس همیشگی )
من
آوراره در مرز رویا و حقیقت
بی اعتنا, چه جفا باشد چه خیانت
یک قرن در حکاکی تندیس تو
با موی سپید در جستجوی سیاه گیس تو
کودکی عابر: که باشد زیبا منظر این تندیس؟
- مریم باکره, نمی شناسی او را !؟
کودک خنده زنان: تو میشناسی او را؟
و من با موئی سپید پس از یک قرن حکاکی تندیس تو در فکر فرو میروم
- نه !

میشه؟

2009-09-13T23:42:00.000-07:00

میشه مارو نکشی دیگه ؟
میشه واسه همیشه تو بری دیگه؟
میشه ارزون جون نبازیم
طاقت دیدن مارو نداشته باشی دیگه؟
میشه؟

رفیق سبز

2009-08-26T19:03:00.000-07:00

رفیق سبز.. نمونده راهی تا به رهائی
این دو قدم راه رو نشین.. بیا تا نشینیم
رفیق سبز.. چشمه آزادی توی دشت ماست
ذلالی فردا رو ببین.. بیا تا باهم ببینیم
رفیق سبز..
آزادی توی مشت ماست
آفرین دنیا پشت ماست
از پس پرده های شب
صبح روشن سرنوشت ماست
رفیق سبز..
این دو قدم راه رو نشین
این دو قدم راه رو با هم بریم
رفیق سبز..
چه زیاده ناگفته های ما
بیا تا بجای غصه از خنده ایران بگیم

ترانه شهید

2009-08-04T19:09:00.000-07:00

تقدیم به شهدای راه آزادی

قسم خورده بودی به البرز کوه اش
که تنهایم مگذاری ای کوه ای دلاور
قسم خورده بودی به زاینده رود اش
که بی نشانم مگذاری ای تو یاور
مرا زیر خاک و خاطره تنها مگذار
بر مزارم یار جاودانه لاله ای بکار
با تو و همراه تو شب شکن بودم عزیز
تا بودم فدائی این جان و تن بودم عزیز
سحر وقت دیدار است نه تلخی خدانگهدار
که بانی سرخی پرچم من بودم عزیز
مرا زیر خاک و خاطره تنها مگذار
بر مزارم یار جاودانه لاله ای بکار
تنم را روایتی کن جاری در رگها
اینک تو به باران گوی: آزادی ببار

تقدیم به ندا آقا سلطان

2009-06-24T06:59:00.000-07:00

ترانه "عروسک" تقدیم به عروسک روزهای بیاد ماندنی ما. تقدیم به عروسک بیاد ماندنی ما. تقدیم به او, ندای راه آزادی

غسل از شهد پروانه میگیری عروسک
چه با ترنم به حجله خون میری عروسک
عروسک, ابرو کمون, گیسو سیاه
چشمون درشت, صورت مثل ماه
مردی به میدون نرفت
اونجور که تو میری
کسی ایستاده نمرد
اونجور که تو میمیری
***
کمر شب رو شکستی عروسک
وفا کردی به عهدی که بستی عروسک
***
هنوزم خیره به مائی عزیز؟
هنوزم با ما دلنگران فردائی عزیز؟
سنبل که نه
تو شدی تمام هستی ما
اسم شب تو
سرفصل نبرد آزادی ما
تو با ما بیداری و
شب دیگه دراز نیست
عروسک بعده تو
نفسی با دیوه دمساز نیست
***
الحق کمر شب رو شکستی عروسک
وفا کردی به عهدی که بستی عروسک

ترانه تصمیم, شاهکاری با صدای ابی

2009-05-31T06:13:00.000-07:00

چند وقتی بود که هنرمندان ما از صحنه اجتماعی فاصله گرفته بودن و اکثر کارها رنگ و بوی تجاری به خودش گرفته بود. میگم فاصله گرفتن به این معنی که از روزهائیکه ترانه های داریوش و هایده و ستار و ابی و دیگران در دهه 60 بعنوان مهمترین روزنه بیداری و آگاهی نسل داخل کشور بشمار میرفتند, فاصله گرفته اند.

این هم نظر ابی در رابطه با انتخابات. امیدوارم دیگر هنرمندان هم همواره حرفی برای تحولات ایران داشته باشند. نه تنها در زمینه انتخابات بلکه در تمامی زمینه ها.

ترانه دل سنگ

2009-05-20T07:54:00.000-07:00

صاف و ساده ست دل من
برگ افتاده ست دل من
دل سنگه دل تو
همه رنگه دل تو
هر جا خواستی.. پا به پات اومدم من
رسوای همه عالم.. ببین که شدم من
دل سنگه دل تو
همه رنگه دل تو
درویش شب اما..از ترانه خالی خرجین من
از سین تو خالی.. سفره هفت سین من
دل سنگه دل تو
همه رنگه دل تو
دل تنگه دل من
قصه گنگه دل من
دل سنگه دل تو
همه رنگه دل تو

بی حوصله!

2009-04-01T23:44:00.000-07:00

خرمن, حاصل عمر من بود و سوخت
تو شاد باش و فراموش کن یار..
قصه هزار و یک شب بر لبم دوخت

تو شمع انتظار خاموش کن یار..

هذیون

2009-03-24T02:25:00.000-07:00

تو شدی همه گلایه هام.. آخه شعرم نمیاد
جز تو و خنده هات .. چیزی به فکرم نمیاد
تو شدی ختم همه قصه ها.. آخه قصه تازه نمیاد
واسه این خرابه دل.. یه مطرب پرآوازه نمیاد
تو شدی خون جاری توی رگهام.. آخه دنیا دل خونبار نمیخواد
این سرنوشت سنگی.. کج کرده و دیگه سربار نمیخواد
من شدم درویش و کشکولم پر از ذکر تو..
آخه داشتنت درویش کنج دیوار نمیخواد
هذیون من به تو همین شعر تبعیدیه منه
اما دل نازک تو تبعیدیه بیمار نمیخواد...

من در رویائی که تاروپودش همه از تو و جنس تو است.. با آسمان ابری اینجا آشتی کرده ام

2009-03-01T12:35:00.000-08:00

بلاخره ترانه های اسپانیولی را که "ماخه" داده بود پس از مدتها گوش دادم.. هنوز هم با همه جهان بغیر از تو بیگانه و غریبه هستم! "ماخه" نمیداند سنگسار چیست! جنجالترین خاطره ای که بیاد میاورد این است که یک روز در جشن گاوبازی نتوانسته است به موقع و بر اثر تراکم جمعیت دونده, به آنسوی فنس بپرد و شاخ بریده شده گاومیش که فشفشه آتشزائی نیز بدان وصل بوده قسمتی از ران پای راستش را سوزانده است. و من در مورد سنگسار با "ماخه" صحبت نخواهم کرد, او که در هرصورت پریشانی خاطر تاریخی تو را درک نخواهد کرد! پس چه سود از سودای بی ثمر!
"ماخه" در باتلاق خاطرات گیر نکرده است, او خاطراتش را با دست خود میسازد, و مثل من در باتلاق من و تو گیر نکرده است. "ماخه" طبیعت زیبا را بیشتر از شهرهای زیبا دوست دارد و در انتها دوست دارد به اسپانیا برگردد و برمیگردد چونکه جائی برای بازگشتن دارد. من ایران زیبا را بیشتر از تمامی طبیعت زیبا و شهرهای زیبا دوست دارم و همین الان دوست دارم که به ایران برگردم اما جائی برای بازگشتن ندارم! چمدانهای "ماخه" را کسی بهنگام بازگشت بو نخواهد کشید! و چمدانهای من و تو را هر روز و هر شب بو میکشند, ما را در خواب و بیداری بو میکشند, ذهنمان را, گفته هایمان را و دست نوشته هائیکه خود هم کم کم از خواندن آن خسته شدیم! ما را بو میکشند و آنجا که لازم باشد آنچه را که میاندیشیم را به اتاق اورژانس میبرند, به اتاق عمل, اندیشه را عمل جراحی میکنند, سزاریانش میکنند و قطع اعضائش, ناقص الخلقه اش میکنند و از او موجودی دیگر میسازند و ما را دست و پا بسته به تماشایش مینشانند, چرا که ما جزئی از یک پروژه برای سجده کردنیم! و آنکه نمیکند "فرخزاد" وار تن شعرآلودش را قصابی میکنند!"ماخه" حرف مرا نمیفهمد, شاید هم فکر میکند من از لابلای کتابهای قرون وسطای کشورش فرار کرده ام اما باز هم تبسم نشسته بر لبش را از یاد نمیبرد. تو حرف مرا میفهمی !؟

2009-02-19T23:21:00.000-08:00

شهروند نگونبختی که دستانش از همه جا در برابر نیازهای خانواده اش کوتاه شده بود در مقابل مجلس شورای اسلامی خود را به آتش کشید. همسر ایشان پیشتر کلیه خود را برای فراهم کردن مخارج سه فرزندشان فروخته بود! او تنها از مجلس تقاضای کار کرده بود! اما رئیس مجلس پس از فاجعه خود کشی آن شهروند نگونبخت با بی شرمی هر چه تمامتر به این دروغ اکتفا کرد که: ( این فرد یک جانباز نبوده و علاوه بر مشکلات روحی و روانی یک معتاد بود! ) گویا کپسولهای اطفای حریق هم برای معالجه مشکلات مشابه نیز در کنار درب ورودی مجلس نصب شده است!!
راستی تا حالا شده کسی که به شما احتیاج داشته باشد را تنها گذاشته باشید!؟ به او پشت کرده و مسیر خود را طی کرده باشید!؟ شب را پس از آن چگونه خوابیده اید!؟ احساس شما نسبت به خود چیست!؟

شرم مرا کجا یارای پاسخ به نیاز تو است !؟
اینکه من نیستم, این عدم هم آواز تو است
تو بزرگی کن و از کوچک اندامی من بگذر

این بزرگی است که ورد تو و نماز تو است

ترانه ای از جنس دلتنگی!

2009-02-09T10:31:00.000-08:00

ساقی گوید به میخانه ای دگر آمده ای.. یار دگر طلب کن
ساقی دیوانه همچو من مگر آمده ای؟.. یار با من است !
***
صفای روزای بچگی, کوچه های باریک من
مشعل همیشگی واسه روزای تاریک من
سرزمین خوبی با اون مردم صاف و ساده
رفقای جون جونی, تن به رفاقت سپرده
ایندفه چشماتون به کجا زل زدن ؟
باز بچه هاتون به کجا گل زدن ؟
توی نوروز و سبزینه هاش
باز پیچکاتون به کجا پل زدن؟
کاشکی بدونین که هنوزم
دارم از غم دوریتون میسوزم
با اینکه هیچکس نیومد
سری به تنهائی من نزد
دل بدجوری هوس شمارو کرده
میترسم طفلی بمیره اما برنگرده !
تنپوش من بوی شما رو داره
دل بوقت شکستن اسمتونو میاره
آخه کی میتونه از شما باشه و ..
روزو شب اسم شمارو نیاره !؟

شیرینم برنده شد و رفت!

2009-01-04T22:28:00.000-08:00

من شیش ساله بودم و شیرین پنج سال
من پرنده میشدم و اون واسه من بال
میدویدیم توی اون دشت پر از برف
قصه بچگی میگفتیم با یه دنیا حرف
بازی که میکردیم میزاشتم شیرین ببره
با اون خنده شیرینش بچگی دل رو بخره
برنده که میشد با شادی خونه میرفت
شیرینم برنده شد و رفت
فصلها و سالها از اون بازی گذشت
دل بیاد شیرین پای همه فصلها نشست
بهاش تماس گرفتم ببینم موندم بیاد
-خوبی شیرین؟- تو خوبی فرهاد؟
خنده ای کرد و گفت: یادته اون قدیما
-همیشه میبردمت توی همه بازیا
همیشه با شادی خونه میرفت
شیرینم برنده شد و رفت
رهگذرای خیابون میان و میرن
لحظه ها از زنده بودن انگار که سیرن
مثل روزای بازی شیرین رفته واسه همیشه
دیگه بالی واسه این پرنده پیدا نمیشه
توی آغوش دشتمون دوباره برف نشسته
اما این دل بزرگ شده و دیگه بازیش نگرفته
شیرین که برنده شد دیگه برنگشت
شیرینم برنده شد و رفت

عزیز هم آذر من..

2008-12-14T23:37:00.000-08:00

یاد دکتر نوری زاده بخیر! وقتی مثلا میگفت امروز 26 آبانه! باید میرفتیم به تقویم هجری یا به اینترنت و قوم و خویشان و یا دوستان متوسل میشدیم که آقا امروز چندم مهره!؟ حالا من خواستم شعری در 23 آذر بنویسم, اونو در 24 آذر نوشتم! حالا با توجه به اینور دنیا و گردش چرخش زمین در قطب جنوبی و محاسبات نجومی در معادل سازی این زمان با زمانبندی ایران تا چه حد من تونستم موفق باشم بماند! میرویم بسراغ شعر..

اون کیه که در میزنه !؟
تنهائی منو با خودش میبره !؟
اون کیه که با برق نگاهش
کساد این دلو تا آخر میخره !؟
اون کیه!؟ اون توئی
اونی که دل من چشم براشه توئی
این منم, اونی که به انتها رسیده منم
ابتدا توئی, اونی که دل خاطر خواشه توئی
***
لوتی تازه به دوران رسیده منم
زخم توئی! خنجر توئی!
بی پناه همه لا مکان منم
وطن توئی! سنگر توئی !
واسه این گم کرده راه..
فانوس دریا توئی چاه توئی
هم مترادف منی هم متضاد
گم کرده راه توام راه توئی !
دریا دل این دریا منم
سکون توئی طوفان توئی
صوفی خسته از عرفان منم
ای که داد توئی فغان توئی
مست مستم به باده تو
زلف سیاه و چشم خمار توئی
به زلف تو گرفتار منم
آن ساقی هوشیار توئی
کم به بازی گیر دل ما را دلپسند
که لوتی را جز به وفا نباشد دلی خرسند
گرت طالب مائی طلب ما کن .. که
ما را دلی است از هفت دولت به عشق تو بسند

منو نترسون!

2008-11-29T01:40:00.000-08:00

بوسه بر لبان خونین وطن آرزومه
من خسته رو با تو ما شدن آرزومه
مرد خونه رو از خونه نترسون !
از این شب کورگی رنگ رهائی دیدن آرزومه
با تو همصدا از دره شب گذشتن آرزومه
بغض شکسته رو از شونه نترسون!
زخم تو اون همیشه آشنای منه
درد تو همون قصه بی انتهای منه
گل گلدون رو از پروانه نترسون!
دغدغه تو این همه آیا و امای منه
برای سازش تنها رهنمای منه
ذلالی شبنم رو از پونه نترسون!
با تو ای همریشه من چشم براه بهارم
با کینه اهریمن در ستیز, فریاد تو را در انتظارم
کمر زخمی رو از دشنه نترسون !

تولدت مبارک

2008-11-18T14:38:00.000-08:00

کی میگه دنیای ما دنیای پر سرعتیه!؟ من که از صبح تا شب نتونستم خرسی برای جشن تولد عزیزی هدیه کنم و یا فاصله ای رو کم کنم! اما سال دیگه تولدشو فراموش نمیکنم.. حتی اگه به هجری باشه, نه به میلادی!
تولدت مبارک.. قیچی رو بگیر
روبان پروانه هارو وا کن ..
پروانه امسالمون توئی ..
هرسالمونو با خوبی آشنا کن
امروز تولد توه.. !
تن پوش برفی تن جاده ها کن
دلا همه درویش توه ..
نازنین نازتو پر از ادا کن
هفت رنگ دنیا رو بی ریا کن
درویش ما رو .. می نخورده کله پا کن!
امشب تولد توه .. ستاره ها رو صدا کن
از هفتا آسمون یه ستارشو نصیب ما کن
رخت عروسی به تن عروسکا کن
خنده بچه ها رو خودت بی انتها کن
تک ستاره امشب و هر شب توئی !
تک ستاره هارو پر از وفا کن
شعر ما پیشکش همه خنده های تو
شعر مارو پر از صفا کن
تولدت مبارک .. مداد رنگیتو بردار
یه رنگ از شادی ما وارد رنگهای دنیا کن ..
تقدیم به دوستی که روز تولدش شادی به ارمغان میاورد..!

چمدانهای بسته!

2008-11-15T15:04:00.000-08:00

چمدانهایت را ببند ..!

خنده ای برازنده تو نیست..!

تقدیم به دوست خوبم علیرضا که پیشاپیش طی نامه ای این تقدیم را نثار او کردم! از من شعری در باب این روزها خواسته بود, من هم دلتنگی تقدیمش نمودم و یاد آور شدم که: علی جان دیربازی است که شعر خواب شعله میبیند!

تقدیم به کوچولوی روزهای بزرگ.. رو به روزهای پر امید.. بهمراه نابترین آرزوهای من.
***
تو هم بزرگ شدی!؟
بزرگیت مبارک !!
خوش اومدی به دنیا
به این چال چال حصارک
منتظرم بشین تا بیام
حرف نگفته ندارم , اما من همونم که میام ..
نگیر اینبار سراغ بچگی رو
سنگ صبور لایق این زندگی رو
شیطنت اون چهار قد مشکی
صمیمیت اون کوچه های خاکی
همه خنده های روزای بچگی
گلوله خورد به همین سادگی
تبعیدت مبارک! چمدنهایت را ببند !
شاپرکی باشو تسلیم سرنوشت این باد شو
مه که زیاده اونجا, راه فرار زیاده اونجا !
سایه مسافری باشو محو این همه زیاد شو
چمدانهایت را ببند, عشق را هم در گوشه ای از آن بگذار
مثل ژیلت , مثل فیلیپس, مثل مام و خمیردندان, مثل انتظار
مثل حصرت دست کوچکی برای نوازش
درست مثل همه چیزای بی ارزش
چمدانهایت را ببند,
زوزه گرگ را همنشین خوش نوای هایده کن
موهایت که زرد نمیشوند!
این همه زجر و تقلا را ندیده بی فایده کن!
رویای شعر به بنبست این همه کلمه خورد
سراغی نگیر از وفا, اون هم مثل ما قمه خورد!
تبعیدیت مبارک! بی ریشه وارد دنیای سایه ها شو
دل گران کالای دیروزی بود, فارغ از این گلایه ها شو
سایه باش, سایه باشو محو مه جاده ها شو
زیر پاها مبادا تو را صدائی! شکوه ای ! ناله و یا شرمی!
تبعیدی را بو میکشند! تازیانه میزنند
مبادا اثری از آن زیبا رخ در ذهن و یا کیف پول چرمی!
دوستت دارم, آخرین مصلوب بود ای همصلیب
فلکه ای بنامش کردند با نام جمله غریب!
فراموشم نکن! آن جمله را خوب میشناختم
همسفره بارانی بهاری! اما مردانه باختم !
مقصد بعدی این پای تبعیدی نامعلوم
اما با متاع درویشی عشقت شاهانه ساختم
علی تنگی میدان را برای مردان عیب نیست!
مردانگی سر درگریبان در پهنه میدان عیب است!
تبعیدی تو را در میهن خواهد دید! در کنج همان خانه ای که همسایه اش یک بهاره کوچولو داشت! همه چیز بزرگ میشود, شاید بهاره هم اینک بزرگ شده است! دیگر به تبعیدی هم احتیاجی ندارد تا از سید برایش پفکی بخرد و برای دقایقی هم که شده این وحشت را از وجودش دور سازد که او تنها یک بی خانمان است که نزد خانواده ای غریب پرورش میابد! بهاره بزرگ میشود مثل میهن, مثل من که از بهاره سرشارم و با یاد او بزرگ میشوم! مثل تو که محرم اشکهای منی... مثل این روزها که دلتنگ آزادی هستند.. و من با خیال راحت بر آن تخت خوابی که پول کرایه اش را نمیپردازم خواهم خفت و نمیخواهم کسی مرا بیدار کند تا پس از خواب به این یقین برسم که هر آنچه بود تنها یک کابوس بود!
تو را خواهم دید و درباره این روزها با تو سخن نخواهم گفت..

2008-11-03T15:13:00.000-08:00

وقتی وارد دنیای کثیفی میشوی, مسلح به پاکیزگی باش!

با نابتربن آرزوها ...

***

ای دل تو دنیای مترسکا
حرفی واسه رویای عاشقت نبود
میون آغوشای سنگی
شونه ای واسه هق هقت نبود!
ای دل با هرکی دستی فشردی
شکستن حرفه اول و آخرش بود
هنوز لب به سخن نگشوده ..
آویزه سینه تو خنجرش بود
ای دل روزگار, روزگار بدی بود
زخم آخرین خنجر زخمی ابدی بود!
***
مرامت رو خوش نارفیق
نامرامی پیشه تو بود!
واسه این ریشه سست
رفاقت تیشه تو بود !
ای دل روزگار, روزگار بدی بود
زخم آخرین خنجر زخمی ابدی بود!
***
ای دل سخن دل نگو به کسی !
یار تو این بازار نمونده کسی !
مرتاض توام ای بیمار افتاده به آغوشم!
غبار این غم مارو نتکونده کسی !
ای دل روزگار, چه روزگار بدی بود !
زخم آخرین خنجر زخمی ابدی بود !

2008-11-01T15:28:00.000-07:00

نه یه دست رفیق دستام نه شریک غم بودی

واسه حس کردن دردام خیلی خیلی کم بودی
بیتی از دریای بیکران اردلان سرفراز, با آهنگ رویائی بابک بیات و در نهایت صدای آسمانی ستار...
***
عروسک طاغچه مادربزگ , ابرو کمون, گیسو طلا
ای خسته از قصه شب, با لبخند و خنده آشنا
نشسته بر قله سپید, تو نشسته بر اون ابر دوری
فانوس نایاب تو نیست, قهرمان قصه برج نوری
از غل و زنجیر میگن همه شعرام همه حرفام
تو به فتح شاپرک مفتون, بامی پس از بام
من از کابوس نو خنجری به پشت پا میشم از خواب
تو دلنگران بادبادکی, نکنه بیفته توی آب !
سیم خار دار تخت خواب منه, هدیه روز تولدمه
تو میون نوازش حریری بچه ها فارغ از این همهمه
غبار همه جاده ها تن پوش خاکی من بوقت رفتن
سرسبزی باغچه تن پوش تو, رختی واسه موندن
چه بی ادعا و غریب چشم بر آنسوی نگاهت بستم
کودکانه اشاره ای کردی, بیادم انداختی که باز هم شکستم..

ترانه : ایران نمیر

2008-10-01T05:08:00.000-07:00

ایران در راهیم ..
سوزش هر نگاهیم ..
فرزندان داغدارات
غرش هر سپاهیم ..
ایران نمیر .. ایران نمیر
***
ایران بر عهد و پیمان استواریم ..
پنجه سخت و فرو ریز هر دیواریم ..
مسلح به عشق تو و ایمان به تو
لبخند آزادی را مستانه در انتظاریم ..
ایران نمیر .. ایران نمیر
***
ایران هلهله از تو.. گور بدخواهانت از ما
رخت شادی از تو .. داد بی گناهانت از ما
ایران سه رنگ زیبا از تو ... شیر شمشیر بدست از ما
دامان بابک پرور از تو .. آهی که بر زمین ننشست از ما
ایران نمیر .. ایران نمیر
***
ایران قبله هر سجودی
غایت دعا و هر سرودی
در میعادگاه سربلندی
تو آن کعبه موعودی
ایران نمیر .. ایران نمیر .. ایران نمیر ...

چرا دوستت دارم !؟

2008-09-25T19:47:00.000-07:00

چرا دوستت دارم !؟
پرنده که بچه های آشیونه رو رها نمیکنه !
شکار میشه و میمیره اما هرگز جفا نمیکنه !
خورشید از داغ ابر سیاه باد و صدا نمیکنه !
مجنون شکایت زمونه به دل لیلا نمیکنه !
چرا دوستت دارم !؟
موجی که از دریا زاده میشه تو دل دریا میمیره
شعر رو شاعر میگه اما شاعر به شعرش اسیره
دشت بدون بارون دشت نیست, تنها یه کویره
لب به صد سودا مغرور و دل غرورو پس میگیره
چرا دوستت دارم !؟
عشق تنها یه بازیچه تو دست بچه ها نیست
صدائی از سر حوصله سر رفته آدما نیست
عشق که یه تکرار بیصدا نیست!
ماهی مرده تنگ طاغچه ها نیست !
***
چرا دوستت دارم!؟ سئوال هر روز منه
بگو سئوالم غبار جاده ها نیست ..
دل میگه بسوز دنیا میگه بساز !
بگو سوخت و سازم قصه بی انتها نیست .. !
گفتنی ها رو تو بگو ..
ای که میدونم گفتنت از سر ریا نیست ... !

پند گیر!

2008-09-11T19:11:00.000-07:00

همسفر نایاب را..
در بی سفری میهمانش مکن !
اگر کردی ..
راهی هرجا و مکانش مکن !
قله نشینان را دریاب !
ملامت روزهای چله نشینشان مکن!
اگر کردی ..
اینچنین قله نشین را چله نشینش مکن!
***
عقاب شکسته پر را .. کبابش مکن !
اگر کردی.. رسوای هر باب و نابابش مکن!
و اگر تلخ آمد بکامش آتش دلتنگی ..
دل تنگ را ملامت روزهای نابش مکن !
عزیز قومی را اینچنین خوارش مکن !
حضرت والا را.. غلام دربارش مکن !
***
اهل دل بین و پند گیر ای جوان
که نطلبیده آب مرادی نیست در این روزگار
گرت دلی خواهی, نباشد سهل و آسان
مرد ره باش اگر بجویی آن رخ زیبای یار

برافروختـــه شو !

2008-09-06T18:03:00.000-07:00

بر افروخته شو, فریاد بزن
گلدان را بشکن و گلهائی که در انتظارند
برافروخته شو, دشنام ده
آینه را خرد کن و سبزه هائیکه میراث بهارند
دفتر شعر را تکه پاره کن
و واژه هائیکه از تب و تاب عشقت میبارند
دل را بدرد آر و گریه کن
لحظه ها برای ناز پس از قهرت بیقرارند
من و دل بی شکایت خیره به تو
که عاشقان برای ماندن دل به دریا میسپارند
تو به کودکان مانی , محبوب من
دوستشان میداریم , هرچند ما را بیازارند

زرتشت

2008-08-26T18:36:00.000-07:00

سرمای سخت و باد خانمان سوزی است ..
ای همه ورد من و ذکر من, آتشکده من کجاست !؟
مانده در ره آن کوی توام جانا ..
بگو که وصال نیک پنداران و گفتارانت بپاست
طالب آن روی توام جانا ..
دریغ نکن از من دستان آتشیت را
سرمای سوزانی است
بگشا دم و بازدم زرتشتیت را
بگشای در که در گشودن حرفه تو است
مانده در رهم, میهمان نوازی پیشه تو است
***
خسته از آن خدایم, که در محضرش هویت را میباید سلاخی کرد
تو خود بگوی, که آن خدای هم بدون هویت چگونه خدائی میکرد !؟
هرچه گویند ناخلفان .. زرتشت منی جانا
که در حضورت نه زنی سنگسار شد
نه کودکی در وحشت چوبه دار شد
نه دزدی امین مال مردم شد
نه دلقکی زینت هر دم شد !
زرتشت منی جانا که در حضورت..
بزدلان رخت مردانگی بر تن نکردند
عاشقان سر بزیر عزم رفتن نکردند
دشمنان جرات همسفرگی نکردند
آشنایان بر تن رخت بیگانگی نکردند
زرتشت منی جانا ..
که تا بودی نیکی و شادی سرشت ما بود
همدلی و آزادی سهم ما از این دنیا بود
تا بودی که این گردن برای کسی خم نبود
این دل به وحشت فردای بدتر در ماتم نبود
***
زرتشت من و از جنس آه منی ..
پیامبر هزار تیغ بر لب و بی گناه منی !
ای وعده تو سر فصل هر چه شکفتن ..
ای همه فصلهای شکفته من از تو ..
ای همه خوبی, آتشکده همیشه روشن ..
تو بانی غرور منی, تعبیر دیدن از تو ..
ریشه من و تنیده در خاک منی ..
رهنمای من و جاودانه کتابم از تو ..
ای همه خنجر بدستان میهمان درگاهت
ماندنی توئی, آرامش این دل بی تابم از تو ..

نامه ای به ایران مادر

2008-08-17T16:41:00.000-07:00

از اینجا سلامت میکنم, مادر
از غربتی که ناگفته هایش کمتر از میلادگاه ما نبود !
حلالمان کن دست آخر !
اینجا که راه منتهی به پاسخ این کهنه معما نبود !
اینجا همه سرها شلوغ !
فرصتی برای شنیدن این همه آیا و اما نبود !
تو ای با صداقت سر به بالین گذاشته ..
ای سینه تو بروی خنجر نامردمی پهن و برافراشته ..
اینجا, ای بدک نیست..
خیابانهایش پهن تر از خیابانهای خودمان ..
پیتزاهایش پر ملاتتر
مردمانش خوب, کم ادعا تر از مردم شهرمان ..
از شما چه خبر ؟
هنوز هم گرز رستم پلاستیکی است !؟
دقدقه های سانسورمان هنوز هم دقدقه نیکی است !؟
از کاوه چه خبر ؟
هنوز هم آهنگر است ..
یا که به جمع معتادان پیوست !؟
هنوز سهراب از نجابت اسب میگوید !؟
رازقی ایرج, بجای ترانه, اینک در کجا میروید !؟
شاملو چه ؟ هنوز در جستجوی نازنینی است !؟
یا که روزگار غریب اینک روزگار پر طنینی است !؟
هنوز ژنرالهای ما با ضرب و نیلبک پیروزی میسازند !؟
هنوز نسلهایمان بر حادثه نسل دیروزی رنگ میبازند !؟
هنوز بر تن اندیشه جای هزار زخم خنجر است !؟
یا که قصاب اینک در جامه یک کبوتر است !؟
ایران مادر, تو که جز شقاوت چیزی از ما ندیدی !
دیدی اما مادرانه شکایتی بر لب نیاوردی !
سجاده ات را ای مادر .. ما بدست موریانه سپردیم
خدای را در آتشکده اش افکندیم .. و بر جایگاهش نشستیم
در جایگاه او.. با هرچه بیخردی که داشتیم..
خدائی بس جلاد و خونخوار آفریدیم ..
بزدلانت را ببین مادر, تو ببین, ما را ببین
گهی در رخت اطاعت از خدائی که خود آفریدیم..
گهی در رخت فرار و گریز از او, ما را ببین
که بی شرمانه قصد مرگت را کرده ایم !

شهر کوکی !

2008-08-10T17:28:00.000-07:00

هوس زنبق و لاله داره دلم
توی شهری که گلدوناش هوس گل نمیکنه!
یه آغوش واسه بوی تو شنفتن میخوام
توی جاده ای که سایه منو ول نمیکنه !
آخه سیاه و سفید اینجا, رنگی به دل نمیکنه !
این شهر کوکی, از دیدن عکست هل نمیکنه !
میشناسم من اون فرم صداتو ..
تو از رنگ و بوی همه لاله ها میای
فارغ از این سرنوشت کوکی ..
تو ای فاتح , از فتح همه قله ها میای
تو سرخط همه کتابها
تعبیر خوش یمن همه خوابها ..
تو فارغ از پلیدی این شهر
از کشتزار همه خوبیا میای ..
پینه عمیق دستام .. خیلی دوره تا مرهم اهورائی تو
چشم این سرنوشت تنگه, نه بوسعت دل دریائی تو
تو هنوزم قصه میگی واسه کودکان ریش سفید قبیله !
قفل این شهر زنگار بسته, گم کرده کلید رویائی تو
خشکیده دل ناخوشم.. بیاد تو سبز و خوشه
گرچه این شهر.. دل عاشقهاشو میکشه !
سیاه و سفید اینجا, رنگی به دل نمیکنه
این شهر کوکی, چرا از دیدن عکست هل نمیکنه !؟

ترانه بازی لی لی

2008-08-06T14:16:00.000-07:00

کودکی های منو تو را با هنرمند نازنین"فرامز اصلانی" تقسیم کرده بودم,او در آنسوی اقیانوس اطلس فونت فارسی نداشت که آنطور که باید و شاید"بازی لی لی" را ببیند! و من در اینسوی دنیا بلد نبودم آنرا بشیوه"فینگلیش" یعنی همانطور که از من خواسته بود ترانه را بنویسم! در نهایت با کلی شوخی و خنده نه او فونت فارسی یافت و نه من فینگلیش را در ترانه نویسی آموختم! البته ترانه"بازی لی لی" به سبک و غنای ترانه هائی که فرامرز مینویسد نیست, اما خوب فرامرز همیشه هم یک ترانه خوان خوب بود و هم یک ترانه نویس و هم یک ترانه شنو... دلتنگی های منو ترانه تقدیم به تو و فرامرز نازنین...

بچگی وجفت هم نشستن
زیرسایه ایوون یادته ؟
اخم وتخم وقهر با هم
گریه زیر بارون یادته ؟
انتظار کوچه, کی بیای
بالب خندون یادته ؟

چقده بزرگ شدیم توقمارزمونه
ازترانه تا ابرای بچگی فاصلمونه
شماره های بازی لی لی همونیکه
دوست داشتی, هنوزم شماره خونمونه

سه,دو, چهارو پنج و شیش
بامن تماس بگیرعزیزم
توی تقسیم نا برابربازی
ازمن نشو دلگیرعزیزم

منم مثل تو
با دوزوکلک سوختم
سهم بازیمو
به بازیگردونا باختم
منم قصه شنیدم
اما آخرش رو ندونستم
بازی رومی دیدم
اما پشت پنجره نشستم

حالا نفسهات آخرین بازی منه
توغروب واپسین یه سپیده روشنه
آخرین سنگو توبنداز رو تن شماره ها
شاید بخت ما زیرهمون سنگ گسستنه

سه, دو, چهارو پنج و شیش
با من تماس بگیرعزیزم
توی تقسیم نابرابر بازی
ازمن نشو دلگیرعزیزم

راهنمای موزه

2008-07-26T14:04:00.000-07:00

بدون شک کار این شعر با دیگر کارهای شعر و ترانه تبعیدی متفاوت است. وقتی این شعر را نوشتم آن را برای دوست نازنین و شاعر خوش ذوق و نو مسلک یعنی منوچهر دوستی عزیز فرستادم. او نیز بنوبه خود از(راهنمای موزه) خوشش آمد, بطوریکه شعر را در جلسه کارگاه شعر شاعران تبعیدی در فرانکفورت قرائت کرده و در صبح روز بعد با صدای دلنشین خود آن را از رادیو صدای فارسی فرانکفورت برای فارسی زبانان آلمان پخش کرد. تا آنان نیز صبح خود را با (راهنمای موزه) آغاز کنند!

منوچهر, هم به من و هم به (راهنمای موزه) لطف زیادی داشت. من نیز با آپ کردن این شعر در تبعیدی برای این شاعر جوان و توانمند تبعیدی کشورمان آرزوی موفقیت میکنم.

همچون گربه سفید شرقی برمن وارد شد
ازدر, پنجره, یا پرتوئی ازنورآفتاب..
نمی دانم ازکجا یا چگونه؟بادعوت یاسرخود
امارسالتش باورکردنی..
مثل بیداری پس ازخواب
همینجا اولین نگاههایش رابه من دوخت
وآنجا ورشکسته ای تمامی کالایش رافروخت
همینجا, این کهکشان ازچرخش انگشتانش بدنیا آمد
وآنجا, برروی آن فرش ترانه به ضیافت صداآمد
دیالوگ متون دگرگون شد..
وفلسفه به یقین منطق رسید
همینجا تن ظریفی دلیل هستی رابه چالش طلبید
با ورودش تمامی قواعد کهن سرنگون شد
شعرکلاسیک جای خود را به شعرنو داد
تعصب جایش رابه فکرنو..
جادووجمبربه ذکرنو..
سیاهی کلاغ به رنگ سپیدی..
ظلمت به نورلایزال خورشیدی..
صحرای سرخم به دشت سرسبزخرم..
فردای مجهول به میعاد روشن مبرم..
ومترادف بامتضاد آشتی کرد
***
همینجاموهایش رابرسینه ام پریشان ساخت
بیاد دارم که زیباترین زلزله همینجا رخ داد
قلب حکم آزادیش راازقفسه سینه بازیافت..
اما آنجا ماندن را ترجیح داد..
وگویند که همانجاهم جان باخت
بیادنمی آورم تاچه زمان سرش برسینه ام بود
من چشم بستم یا او پیله ام بود؟
اما باستان شناسان دوره آن را ازعهد یخی..
تافروپاشی سنن قبیله ای برآورد می کنند
دوتارمواینجاوآنجا..
باعطرخوشی درهوا..
تنها اسناد بجامانده ازشکوه آن دوران است
همینجا همچون اسبی اصیل باخوش نقشترین یال دوید
وآنجا حکیمی نه ازبرای حکمتش که برای اوشوکران را سرکشید
جای سمهایش هنوزهم برقالیچه تبریزی..
وکلوچه کرمانی..
وشراب شیرازی..
وگلاب کاشانی.. دیده می شود
همینجاطعم شعردراثرترکیب با رژ لب او تغییر نمود..
به طعم خوبی..
به طعم نیلوفرآبی..
به طعم شادابی
موضع اوواضح ودرصلابت مولود
قواعد عشق رابعنوان تنهاحرفه ازبربود
همینجا نسترنها و شاپرکها
یاسمنها و قاصدکها
شعارش رابعنوان دیکتاتور مستانه سردادند..
بی مهابا عکسهایش را بر بامها آویختند..
خوابهایش رایک به یک بردیوارها کشیدند..
تاریخ رابه مرخصی ازلی فرستاده
وازآن پس تاریخ را ازاونوشتند
اینک هزاره سوم عشقی است
وخورشید دراین خانه جائی برای غروب کردن ندارد
من هم دریافتم..
که این دیگرمنزل نیست
بلکه موزه ای ملی یست

زن

2008-07-22T15:55:00.000-07:00

ترانه زن, یاد گروه پگاه آبادان بخیر. دختر خانومهای مصممی که از لابه لای آوار ایدئولوژی حاکم بر جامعه و آداب و رسوم و سننی که صدای زن را حرام میدانست در این اندیشه بودند که صدای خود را به بقیه نیز معرفی کنند. تا از این طریق ثابت کنند که آنچه که در چنته دارند هنر است, نه بمبی که میبایست آن را پوشاندو از مابقی جهان دورش ساخت!

سارای نازنین با همان عزم و جزم اضمحلال رفته از زگیلهای در هم پیچیده ارشاد و وزارتش از من ترانه ای در باب موجودی بنام زن خواست. من نیز با بضاعتی که داشتم این ترانه را تقدیم به او و زن ایرانی کردم... صدای پگاه را جز زیر زمین نشینهای آبادان کسی نشنید! اما بحق هنر از سر پنجه آنها میبارید. سر پنجه ای که اینک نه من و نه هیچکس دیگر از آن سراغی نداریم...

همتای توام من..
مثل خنده, مثل پیرهن
همپای توام من..
مثل سایه, مثل رفتن
فصل سردی تو..
مرگ برگی ازنو
اون درخت قربانی منم..
زرده ازسرما ساقه تنم
حادثه عشق وشکستن..
باغصه یک گوشه نشستن
حادثه نسل منه..
مثل شمع وسوختن
گفتم:
خودم اینجا قد یه رویام
ظریف اماشکل یه دریام..
تاتوچی ببینی منو!
کجابزاری حرفامونو!
شنفتم:
اون درخت قربانی منم..
زرده ازسرماساقه تنم.
ازتوچشم خواستم,
واسه دیدن..
شایدزیادمی خواستم,
که ندادیش به من
ازتودل خواستم,
مثل یه همدم..
شایدزیادی گفتم,
بریدیش ازدم
گفتم: من وتوباهمیم, باهم
گفتی: باهم اماسهم توکم
اون درخت قربانی منم
زرده ازسرماواژه زنم...

قلنـــدر

2008-07-15T14:02:00.000-07:00

اون خونه رو باش که داره میسوزه!
خونه ای که سرپناه درد هر روزه
نگو زوده, مونده تا رهائی
اومدنی هستی, وعده همین امروزه
***
دیره فردا قلندر
که فردا روز داره
روز جشن کولی
بر پیکر سرداره
سر به کوه و بیابون
راه چاره نداره
وقتی لیلی اینجا
ماتم و عزا داره
نگو که تنهام!
اخه تنهائی رسم روزگاره!
قراقلا رفتنی
صدای تو موندگاره...
***
مهمون نواز شبهای بی کسی
به وارثان میراث دلواپسی
بگو که هنوز دنیا جلوه داره
بگو از شب به سپیده میرسی
***
بگو خرمن واسه غرباله!
شاهین دشمن بدون باله!
نترس از افسانه دژخیم
که افسانه فقط توی فاله!
***
بگو که ما از مرز غصه
به بتن قصه میرسیم
بگو از عمق شبمردگی
به صبح زنده میرسیم
از هرچه ابتدا تا مرز انتها
به حرفای تازه میرسیم...

قلندر ترانه ای تقدیم به قلندر بیخواب قصه های منو تو..قصه هائی از سرخط منو تو, برای منو تو...

ترانه میبینمت

2008-07-14T10:31:00.000-07:00

از عرش کدوم قله
از تبار کدوم قبیله
از نزول کدوم بارون رحمت
یا دلتنگی کدوم قصه غربت
اومدی ای سوار همعشیره
که حتی با دلی که بدست غم اسیره
خوب میبینمت ای خوب دیدنی
حتی با چشمائی که به دیدن سواری خو نمیگیره!؟
از سوزش گرمای کدوم تب
تو از سوسوی ستاره کدوم شب
از تعبیر افسانه ای کدوم خواب
یا شکل اهورائی کدوم سراب
اومدی ای سوار همعشیره
که حتی با این دلی که داره میمیره
خوب میبینمت ای خوب دیدنی

حتی با چشمائی که به دیدن سواری خو نمیگیره!؟

ترانه با ما باش

2008-06-30T16:33:00.000-07:00

خال برنده قمار ما باش
ثمر کهنه انتظار ما باش
گل تو دست گلفروشه
لطفی کن و گلبهار ما باش
***
چشم انتظار ما باش
قسم خورده یار ما باش
***
جام کهنه شراب ما باش
هرشب تو خواب ما باش
ساقی به بند می اسیره
بزرگی کن و خراب ما باش
***
چشم انتظار ما باش
قسم خورده یار ما باش
***
لوتی و همراز ما باش
حاجت ما و نیاز ما باش
اگر موجی گهی دریا باش
افتادگی کن و از ما باش
***
چشم انتظار ما باش
قسم خورده یار ما باش

ترانه نسل من

2008-06-26T16:19:00.000-07:00

نسل من از خاموشی گریزانه
نسل من نسل واژه عصیانه
نسل تو در التماس ابر بهاری
نسل من همون خورشید سوزانه

مثل اون سرو تن نفروخته به باد
نسل من ایستاده و حقشو میخواد

تو سربار همه خاطره ها
با هرچه رفتنی آشنا
ریشه در غربت این خاک
بر گور تو ماندگاریم ما

مثل اون سرو تن نفروخته به باد
نسل من ایستاده و حقشو میخواد

تو از جنس شبی
نسل من از جنس سپیده
تو همون بار کجی
مرده اما به مقصد نرسیده
تباهیت مبارک
که وقت رفتن سر رسیده

مثل اون سرو تن نفروخته به باد
نسل من ایستاده و حقشو میخواد

ترانه گمشده

2008-05-06T17:54:00.000-07:00

این ترانه را در چندین نوبت نوشتم و در چندین نوبت پاک کردم. مقطعهائی از آن را حذف کرده و دوباره به آن مقطع افزودم. با آن سخن گفتم و دوباره سخن خود را پس گرفتم. وقتیکه آن را مینوشتم به اهمیت آن حساسیت بخرج میدادم! و دست آخر ترانه را به همین شکلی که میبینید رها کردم. میدانم که در خور و شان یک گمشده نیست! اما میتواند مقدمه ای برای آن باشد...

اومدی گمشده من !؟
چه خوب اومدی, چه دیر اومدی !
اومدی قرص ماه من !؟
با تن جوون و یه دل پیر اومدی !
ای گرمی دستات سرزمین موعودی تن
بوقت بوسه شاهرگ به لب شمشیر اومدی!
اومدی؟ چه خوب اومدی!
***
رخت سیاه غزل میتونه
با چشمای تو رنگی بشه
کهنه کتاب ترانه میتونه
کتاب خوش آهنگی بشه
از آفتاب مو هات گر بگیره
جز تو و اسم تو سراغی نگیره
میتونه از لبای تو زاده شه
میتونه رو شونه های تو بمیره
اومدی!؟ چه خوب اومدی!
***
اومدی!؟ تن خسته از زهر سفر اومدی!؟
نازنین تو هم مثل ما چه بی بال و پر اومدی
عزیز سنگ صبور, ای منزل تو همه قله های دور
مثل ما چه شبزده و بی سحر اومدی

***
اومدی به ظلمت شبهای من, شمع آخر اومدی
نمونده هوائی و مثل هوائی به سر اومدی
تو خوش یمن اومدی!؟ خوش اومدی!

ترانه صبرو غبار

2008-05-03T18:07:00.000-07:00

این بارونه که میباره
یادتو واسه من میاره
اشک بارون تو بودی
آسمون چرا غصه داره!؟
پائیز همبغض تو بود
کوچه چرا بی بهاره!؟
تردید من از عزم تو بود
کاسه وداع چرا آبی نداره!؟
ای منزل تو پاورقی همه خاطره ها
ای سکوت تو آهنگ همه ترانه ها
شعر رفتنت از بر شد
دفتر چرا در انتظاره!؟
تقویم طعمه خاک شد
کیه که روزارو بشماره!؟
ای همه گفته های بی صدای من
ای تمامی جذبه بوقت سرد رفتن
رفتی و هنوزم ندونستم
عشق تو جبره یا که اختیاره!؟
اونی که من دچارش هستم
صبره یا که غباره!؟

ترانه خرمشهر

2008-04-26T17:42:00.000-07:00

سن من اقتضا نمیکرد که در جبهه شرکت کنم. تا اینک هم یکی از بزرگترین آرزوهای من این است که ای کاش در آن زمان من نیز میتوانستم در جبهه های نبرد شرکت میکردم و از مادر ایران نامم به دفاع میپرداختم...

سهم بسزایی از ایران ندارم! تا اینک نیز تنها سهم من از ایران نام عزیز ایرانی و ملیت جاویدان ایرانی است. تبعیدی هستم و ایران مادرم آنگونه مرا پرورش داد که با استبداد نسازم و سازش نکنم... اما آن جنگ را جنگی متجاوزانه میدانم و حماسه دفاع از میهن را حماسه ای پر افتخار قلمداد میکنم.

ترانه خرمشهر ترانه ای است تقدیم به خرمشهر, تقدیم به شهیدان پرچم پوشش, به خانواده هائیکه فرزندان خود را تا مسلخ بدرقه کردند تا من و ایران در مسلخ نباشیم. تقدیم به قطره قطره خونی که در خرمشهر ریخت تا خرمشهر همچنان سنبل سرفرازی ما باشد...

خرمشهر ای دامان تو رنگین از خون فرزدانت
ای تو فریاد مادرانه, ای اسوه ایثار و استقامت
ای دفتر تو با تیرو ترکش آشنا, ای پرشهامت
شهر من ای تو پیروزی عشق در برابر نفرت
همسفره رندمردانی.. غصه نخور
جگرگوشه ایرانی .. غصه نخور
تو نوری از یزدانی.. غصه نخور
الحق مهد دلیرانی .. غصه نخور
ببین دامادی فرزندانت را از چابهار تا آستارا
که این پرچم پوشان لبیک گویان تواند یکصدا
خرمشهر ای عروس رنگین از خون مردان خدا
ای تو با شکوه ای رمز سرفرازی و آزادگی ما
میراث مردان میدانی .. غصه نخور
دردامان رستم زمانی .. غصه نخور
عهد بسته با بزرگانی .. غصه نخور

الحق ناگسسته پیمانی .. غصه نخور

گریه تو

2008-04-07T15:33:00.000-07:00

مثل تنپوش برفی قله های دور
پیرهن سفیدت چه بهت میومد
حرفای کند بین هم, سنگ صبور
انگار با هم بودنمون به سر اومد
خسته تر از همیشه لب اون دیوار نشستی
نگفتی و دونستم تو هم از درد زمونه شکستی
معصومتر از همیشه به پای گریه نشستی
نگفتی و دونستم که دل به وحشت فردا بستی
گفتی کسی که اینجا بمونه
باید از بی کسی بخونه
نازنین اخه اینجا قلبای
مثل منو تو ناخواسته مهمونه
گریه نکن که تو این بازار بی کسی
توی نایابی عشق و قحطی همنفسی.. اشک گرون, تو
جغدای جنگل همه آشنا و آدم غریبه
نشونیا اینجا همه واهمه سراب و فریبه.. آخرین نشون, تو
دل همزبون تو
در امتداد ماتم
لب خندون تو
تیرو ترکش تو
زجرخواهش تو
خط به خط قصه
گرمی نوازش تو
دلیل سازش تو
عمق نیایش تو
توهجرت سپیده دم
خورشیدو تابش تو...

ترانه آینه دار

2008-02-17T09:57:00.000-08:00

در انتظارم .. بیا
آینه دارم .. بیا
تشنه دیدارم .. بیا
دل به گرو یارم .. بیا
باخته در قمارم .. بیا
ای تو جبر و اختیارم .. بیا
بیا که در تو..
تشنه خود دیدنم
توی سرنوشت سنگی
در وسوسه روئیدنم
آینه دارم بیا که من..
عازم درتو گم شدنم
توی بیداری یا که خوابم.. بیا
به می لب نزده مست شرابم.. بیا
آبرو رفته به بادم, خراب خرابم.. بیا
شوریده سرو در التهابم .. بیا
سر بزیر آبم, بی تب و تابم.. بیا
دلباخته به سراب و تو حقیقت نابم.. بیا

منو کتابهات

2008-01-31T00:04:00.000-08:00

حرف اول اسم منو خط بزن از کتابات
نذار بمونه از من حتی یه نام و نشونه
وقت زندگیه, شانص هم همیشه نمیات
چیزی نگو, میدونم که اونم واست گرونه
برو عروسک خوشکل من
راهی نیست تا اونجا که تو میری
دعای من پشت و پناهت
الهی نبینی غم دوری یا که اسیری
برو که وقت زندگیه
وقت دوری از سادگیه
نمیر به پای عشق کسی
که زمونه زمونه دورنگیه
تبخیر اشک روی گونه
یه تبخیر همیشگیه
***
برو راهت سبزو سلامت
از تو دور باشه تلخی ندامت
برو که رویا همیشگی نیست
این حقیقته که با ما کرده عادت

لحظه

2008-01-21T02:22:00.000-08:00

میمونم به یادت

2008-01-03T02:59:00.000-08:00

ازسری قطعات شعری که در ایران سرودم.امروز هم با کمی تغییر اونو آپ میکنم

دیگه نمی خوای بیام توخوابت؟
باشه, ازنسترن می گیرم سراغت
ازگلدونای خونه
ازدل پربهونه
ازنامه ای که توپستومه
باعکسی که روبرومه...
می مونم به یادت
دیگه برگای زرد خیابونونمی شمرم تابیای
چندتاپائیزاومد ورفت,امابازدل سادم میگه نکنه نیای!
هنوزم هرکی صدام کنه نمی شنوم صداشو
هنوزم توی هرباغی برم نمی خوام گلاشو
انگاری هرشعری بگم نمی فهمم معناشو
توی هرجمعی برم, دوست ندارم صفاشو
***
هنوزم تقویم جیبی بادستای توخطخطیه
روزامو با اون می شمرم با اینکه قدیمیه
توکه رفتی قناری روآزادش کردم
آخه دیگه کسی نبود بهاش آوازبخونه
گفتم برو با اینکه نمیتونست پرواز کنه
گفتم بروکه قلب من جات توی قفس می مونه
***
توکه رفتی عروسکاتویکی یکی روطاغچه گذاشتم
کتابهای بهم ریختتوتوی صندوغچه گذاشتم..
موهای شونتوبرداشتم وتوی باغچه کاشتم..
***
آخرین کتابی که خوندی هنوزاینجاروی میزه
گلی که وسطش گذاشته بودی خشکیده وداره میریزه
انگاری که دل اونم مث من واست شده, یه ریزه
لامپ تیرک چراغ برق هم رمقی نداره
یادته چه باروناکه زیرش نگاه نمی کردیم؟
دفترچه خاطراتم دیگه ورقی نداره
یادته باخوند نش غصه روسیاه می کردیم؟
شاید داشتنت زیاد بود واسه من!
مثل یک غریبه باکوله باررفتن
باید می رفتی تامن بمونم وتلخی موندن!
شاید ازروزاول رفتنی بودی و چشمای من نمی دید
شاید هم دلت می دونست اما لبت می خندید!
شاید اون مریم ناجی که می گن تو بودی
ترانه رفتن ورفتن وهمیشه رفتن توبودی
اونی که ازهمه میگیره سراغت منم
اونی که همیشه می مونه به یادت منم..

بیانیه جامعه ایرانیان متحد نسبت به دستگیری بانوی آزاده جلوه جواهری

2007-12-29T06:27:00.000-08:00

باز هم بانوی آزاده دیگری به دام بی عدالتیهای رژیم ضد ایرانی جمهوری اسلامی گرفتار شد. باز هم جایگاه و منزلت هر زن و مرد شریف ایرانی به چالش ارتجاع دولت احمدی نژاد در آمده و باز هم صفحه پر افتخاری به سیر جنبش آزادی طلبانه ایرانیان اضافه شد.
جامعه ایرانیان متحد ضمن تاکید بر اینکه زندان جور و ستم اوین و مسئولان ستمگر آن جز اینکه منزلت شیر مردان و زنان آزاده ایرانی را پر اعتبارتر از قبل و والاتر از قبل سازد از هر گونه تاثیر دیگری بر شهروندان ایران زمین ما عاجز است, عمل دستگیری و توهین به سرکاره خانم جلوه جواهری که با راهکارهای تماما مسالمت آمیز از جمله عضویت در کمپین یک میلیون امضا در صدد اعتراض به جنایتها و روند غیر قابل تحمل رژیم ضد ایرانی جمهوری اسلامی بوده است را شدیدا محکوم ساخته و یکبار دیگر اتخاذ موضع و عملکردی همگون با خواسته های ملی و انسانیت را به مسئولان انتصابی این رژیم یاد آور میشود.

جامعه ایرانیان متحد

زنده و سلامت و سربلند باد ایران ایرانیان

باشماما با تو باشم

2007-12-18T08:01:00.000-08:00

باشم اما با توباشم
مثل گلبرگ وشبنم
مثل دردومرهم
باشم اما با توباشم
مثل خنده واسه غصه
مثل جرات واسه بوسه
مثل ماهی واسه دریا
یاکه شاعرواسه رویا
بزارکه باتوباشم
باتوتامجهول فردا

ای توبی نام, گمنام اما پراعتبار
نه اینجاونه اونجااماصاحب اختیار
هم سمت وهم مقصودی
مبهم اماعین وجودی
روشن وعاجزازتوتلخی هرچه غبار
ای آغوش تو پرامنیت
میون وحشت همه رفتنی ها
ای قلب تو پرسخاوت
تو این قحطی واسه خوبی دنیا
نزارکه بی توباشم
تاشعرم خط به خط نمیره
اسم توازدفترم بره
خاطره هاموتاریکی بگیره
اگه با تو باشم
سختی روزگار هم یه خمیره
نزار بی تو باشم
حالاکه بودنم دست تو اسیره

((دکلمه اخرترانه))
من هم مثل همه می خوام که باشم
حالاکه باشم چراباتونباشم!؟
ازتو وازجنس تونباشم!؟
چه خوبه بودن وقتیکه با توباشم
باشم اما باتوباشم...

بی عدد

2007-11-23T06:38:00.000-08:00

از وقتی فهمیدم که منم میون این همه تعداد عددی دارم با خوشحالی شماره شناسناممو حفظ کردم. شناسنامه ای که بعدها فهمیدم فقط برای شناسائی تعداد نفسهای من و تو استفاده میشه! عددی که بعدها فهمیدم به چه آسونی پاک میشه!
***

پشت سرهمه پلها شکسته
روبرو همه دلها شکسته
روی لبای خستم یه سئوال ساده نشسته
میون رفتن و موندن کمر من و جاده شکسته
***
نمیخوام برم
تا کسی نخونه از چشام سرخوردگیمو
نمیخوام بمونم
تا کسی نفهمه از صدام شب زدگیمو
قصه نسل من و تو
سر همین دوراهی مونده
نسل درمونده و پناهنده
شناسنامشو با اشکای خودش سوزونده
روی لبای خستم یه سئوال ساده نشسته
میون رفتن و موندن کمر من و جاده شکسته
***
جاده, بی عددی منو به رخم من نکش
تیغ بی انتهائیتو به خستگی تن نکش
رخ من از رخ این خاکه
تن من رویش این تربت پاکه
جاده, سراب نفرت واسه رفتن نکش
سرمه موندن واسه بچه میهن بکش
واسه اون بی عددی که رولباش یه سئوال ساده داره
سئوال نسلی که با جوابش تو هر دلی عددی میکاره
جاده, سراب نفرت واسه رفتن نکش
سرمه موندن واسه بچه میهن بکش
...

شب

2007-11-02T11:59:00.001-07:00

قصه دربدری های من و تو
عمر یک شاهنامه داشت
ترانه بی نام و نشون من
واسه خستگی هات یه نامه داشت
پیام هر سحرگاه تو از من
با تو موندن از تو گفتن
نامه همیشگی من از تو
مثل صدا گم شدن
***
یادته نوشته بودی شب ما شیشه ای نبود
همه گلدوناش کاغذی, همه گرگاش بی سحر!؟
یادته نوشته بودم یکی بود یکی نبود
اونیکه بود راضی نشد بره بی خبر!؟
یادمه نوشتی بودی: توئی که اونجائی
اگه هنوزم هستی بیا منو از اینجا ببر
یادته نوشته بودم تن من اینجا اسیره
من همه شوق موندنم نه اهل سفر!؟
***
از وقتی رفتی دیگه نامه ای نداشتم از تو
دلم لبریزولبریز اما شعری نگفتم از تو
شدم مجنون و بار سنگی شب رو شونه هام
تو این شب سنگی دل لیلائی نخواستم از تو
***
ای تو پژواک همه ترانه هام
بگو این عدم توئی یا که منم!؟
تو این حریق کور و بی عطوفت
جان تو سوخت یا که تنم!؟
ای به انتها رسیده در سطر نامه ها
شهامت شب از هجرت تو بود یا که موندنم!؟

رفوزه

2007-10-28T04:28:00.001-07:00

منو یادته!؟همون
شاگرد اولی که دیر به کلاس نمیرسید
درساشو خوب میخوند
مشقاشو مینوشت, مساله هارومیفهمید
کلاس اول خوب یادمه
معلم عکس تو رو کشید,وقتی ماهو کشید
کلاس دوم خوب یادمه
ماهمون از شب چشم تو یه ستاره چید
کلاس سوم باز یادمه
رو تخته سیاهمون تو شدی خود خورشید
کلاس چهارم ونگو!
کرم ابریشم از اسم تو توی کتاب پیله تنید
کلاس پنجم همون
کرمه پروانه شد واز کتاب به آسمون پرید
دوره راهنمائی
یادت پیچکی شدو رو تن همه بچه ها پیچید
دبیرستان وشورشعف
ناظم از سرانگشتای تو واسه خودش گلدون خرید
اره منم اون شاگرد اولی که ندونست
چه آسون میشه رفوزه وقتی چشماش تو رو نمیدید

بیانیه جامعه ایرانیان متحد در رابطه با تقسیم بندی دریای مازندران

2007-10-21T01:34:00.001-07:00

سرو تنومند ایرانمان از درد استبداد در حال خمیدن است. ایرانی قامتت را تکیه گه سروت کن
19/10/2007
هموطنان, دلاور مردان و زنان ایران زمین. باری پس از پایمال نمودن منافع ملی بشکلی گسترده و نامحدود و وارد نمودن ضرباتی غیر قابل جبران به اقتدار و جایگاه ملی ایران و ایرانیان اینک شاهد از بین بردن تمامیت ارضی کشور عزیزمان توسط رژیم ضد ایرانی جمهوری اسلامی وسردمداران تحمیلی و انتصابی آن هستیم.
لذا جامعه ایرانیان متحد با اتکا به ائتلاف گسترده نیروهای خویش, از طیف جمهوریخواه و سلطنت طلب گرفته تا ملی مذهبیان و جنبش دانشجوئی و دوم خردادی تا ملی گرایان و شخصیتهای مستقل, هرگونه قراردادی در رابطه با تقسیم بندی دریای مازندران را که بدون درنظر گرفتن خواسته و اراده ملت ایران منعقد شده است را امری توافقی میان محمود احمدی نژاد و آیت الله خامنه ای با دیگر سران کشورهای ذینفع از جمله روسیه و رئیس جمهور آن کشور یعنی ولادمیر پوتین میداند و بدین ترتیب هرگونه توافقی در این رابطه را به رسمیت نشناخته و از سر گیری مذاکراتی اینچنانی را تا زمان تحقق خواسته های دموکراتیک مردم ایران و ایجاد ایرانی دموکراتیک معلق میداند.
لذا توافق اخیر در رابطه با تقسیم و مرزبندی دریای مازندران از دیدگاه جامعه ایرانیان متحد درکل وجودی خارجی نداشته و در نتیجه لزومی هم ندارد که این توافق به تاریخ بپیوندد بلکه توافق برسمیت شناخته شده تا این لحظه از دیدگاه ما همان توافق سال 1940 میلادی میباشد.
پیام اخیر ما نیز به آقای محمود احمدی نژاد و آیت الله خامنه ای و ولادمیر پوتین بدین مضمون است که ایران فروشی نیست.

جامعه ایرانیان متحد
زنده وسلامت و سربلند باد ایران ایرانیان

ترانه :آشنای رهگذر

2007-10-04T17:41:00.000-07:00

سایه توام من

ای آشنای رهگذر

ای بریده از ما

تن سپرده به سفر

اشک توام من

جاری به زلالی گونه هات

بزار بمونم

شاید بخشکم با گریه بی صدات

***

لرزش دستای توام من

به وقت دیدن و نگفتن

بزار اون همیشگی باشم

تو حادثه بغض و شکستن

***

اما وصد معمای توام من

تو کوچه های خود باوری

تو عشق فریاد وزجر سکوت

میون میله های بی یاوری

***

یه دنیا حرف توام من

ای که میدونم مسافری

با هرچه رهائی آشنا

از عجز من و عشق باخبری

بیانیه جامعه ایرانیان متحد به جامعه روحانیت ایران

2007-10-03T02:52:00.000-07:00

بدون شک در هیچیک از دوره های تاریخی ایران وجهه روحانیت تا به این حد که اکنون خدشه دار است خدشه دار نگشته و دین و مردم از دینمداران فاصله نگرفته اند
امروزه وبا مشاهده هرچه نزدیکتر شدن دینمداران دیگر جوامع جهان به ملتهای خود و ایفای نقش روحی و معنوی این روحانیون و بلعکس فاصله گرفتن روز افزون جامعه روحانیت ایران از ملت همواره این پرسش خود را مطرح میکند که آیا روحانیت در ایران بدرستی پشتیبان این همه ظلم و ستمی است که بر مردم روا میشود!؟ آیا روحانیت در این سودای شوم که ملت ایران و اینک تمامیت ایران را هدف قرار گرفته است ذینفع میباشد!؟ اگر چنین است که بدرستی نه تنها روحانیت در ایران نقش حقیقی خود را ایفا نکرده بلکه میبایست به معنویت و روحانیت در ایران بدرودی ابدی گفت
روحانیون گرانقدر در این شب پر عظمت در نزد مسلمانان که یکی از شبهای قدر است جای تامل است که بیاندیشیم شاید راهبان برمه ای علی ابن ابی طالب ویا حسینی در مذهب و مسلک خود نداشته باشند که در کنار قوم و مردم خویش ایستاده و به دادستانی مظلومان قیام کند. اما بدون شک عمل ومسئولیت پذیری راهبان برمه ای امروزه عملی حسینی است. و این راهبان با ایفای نقش معنوی و مذهبی و البته اخلاقی و وجدانی خود درکنار مردم ستم دیده بر علیه استبداد نظامی قد علم کارده و جایگاه والای خود را بشکلی ابدی در درون دلهای مردم خویش رقم زدند
روحانیون عزیز امید است که شما نیز با وفای به عهد و ایفای مسئولیت الهی خود در این محنت و دشواری که ملت ایران را به ستوه درآورده است در کنار مردم بودن را انتخاب کرده وبا این امر از آبروی باقی مانده روحانیت نیز دفاع کنید
زنده وسلامت باد ایران و ایرانی

ایران

2007-09-29T06:37:00.000-07:00

..ایران

ای سرزمین غنچه های گریان

..بگو که تو هم از ما نالیدی

..بگو که دیربازی است نخندیدی

شعرم مرهم قطره دریای اندوهت باد

قلم سنبل یادواره های فراموشت باد

..ای تو خفته درماتم

..ای همه چیزم از تو

ای آغوش همیشه ثابتم

ای ابتدا و نهایتم

.. ای هجرت تلخ پرستو

بگو که تو هم از ما روی برنگرداندی

شقاوتمان رادیدی و مادرانه لب برنیاوردی

بتاب بر سردی ما

نخواب از کندی ما

ای بزرگ ای بی گلایه

ای سرشار از افتخار ودرون مایه

..نثارت باد زیبائی هرچه سروده

که گرمی همچو صبرت را که دیده!؟

..ایران

چلچله بی پروسردرگریبان

آنگاهکه خورشید دماوندی

..سرمی کشد به تندی

یادی از ماکن, از ما یادی

بهاران فرزندانت که آمد

خرمی بهارشان باش به شادی

ای تو سفره چین نوروز

...ای شکوه هرچه آزادی

بانوی رادیکالی

2007-09-17T12:06:00.000-07:00

بانوی رادیکالی
ای سراپاافراط
گلدون توخالی
مونده کنج حیاط
پیله سیاه پوشالی
دوخت کدوم خیاط
مونده اینجورروسرسبزی تنت!؟
شده وردشنفتن وازخود گفتنت
کتاب ترانه نه اما نوحه نکبت
شده بیدارباش وشب خوابیدنت
بانوی رادیکالی
ای سراپاانزوا
عروسک بازی
تودست پرریا
غریبه ازشادی
باسیاهی آشنا
دست شوم کدوم شیاد
توروازماکرده جدا!؟
طعمه رگبارکدوم باد
شده رازخوشبختی ما!؟
نقش نفیست مونده بیاد
اماسرخورده ازصداما
بانوی رادیکالی
بانوی من باش, بانوی بارون
رعدی وبرقی تو
واسه دشت گل وبوسه یه مهمون
رازنازوآوازی تو
میون لب غنچه هاپنهون
خوشی هرسرانجامی تو
وقتی باماقهره آسمون
بانوی رادیکالی ترانه ای آشنا, ترانه ای که شخصیت اول آن رامی توان به خیلی هانسبت داد, تقدیم به کسی که توانستن حرفه اواست ودرک واژه هنراو, تقدیم به گل بانوی ایرانی...بایادواره هائی ازبانوان رادیکالی

ترانه : نفرت

2007-09-11T02:00:00.000-07:00

چطوری بگم دوستت ندارم

نمی خوام ببینمت, ازت بیزارم

چند بار بگم تا بدونی

واسه گفتن کدوم دلیلو بیارم

***

چطوری بگم که با هم بودنمون

بزرگترین جرم خداست

زندگی من طعمه کینه تو

رویای من بازیچه نفرتهاست

***

نپرس حالمو با ریای جمله هات

خیلی وقته که دیگه کاری ندارم بهات

به زخم کهنم کاری نداشته باش

من و زخمام ازت بدمون میات

***

از وقتیکه دیدمت

همه آرزوهام سنگی شده

برو نمیخوام ببینمت

بود و نبودت واسم یکی شده

***

چطوری بگم که با هم بودنمون

بزرگترین جرم خداست

زندگی من طعمه کینه تو

رویای من بازیچه نفرتهاست

ترانه:گل لاله

2007-09-06T13:59:00.001-07:00

ترانه گل لاله, تقدیم به لاله های وطنم

تو هم بغضت رو بشکن
همبغض من گل لاله
نگو کسی نمیشنوه
دیوه کرو لاله
سکوتو شکستن
از رویای محاله
تو هم با من مرثیه سر کن
واسه روزای خنده
نگو سد ما فولادیه
دیوارش خیلی بلنده
گل لاله گل لاله ای سهم تو پرپرشدن
آخه تا بکی همیشه از باد برحذر شدن
گل لاله همسفره ریشه در خاک من
دیگه بسه سرنرسیده آخر شدن
تو از من باش و
من از تو
جان از من
تن از تو
قصه از من
گفتن ازتو
پا از من و
رفتن از تو
طلوع دوباره از من
خورشید شب شکن از تو
گل لاله گل لاله ای سهم تو پرپر شدن
آخه تا بکی همیشه از باد برحذر شدن
گل لاله همسفره ریشه در خاک من
دیگه بسه سر نرسیده آخر شدن
گل لاله بیا تا بشکنیم
حریم خستگی رو
از ته دل فریاد بزنیم
حس آزادگی رو
بگیم رنگ قرمز رنگ خون ماست
رنگ این مرزا بلای جون ماست
گل لاله گل لاله ای سهم تو پرپر شدن
آخه تا بکی همیشه از باد برحذر شدن
گل لاله همسفره ریشه در خاک من
دیگه بسه سر نرسیده آخر شدن

ترانه: خاک ایران و برام ببوس

2007-09-03T06:42:00.000-07:00

تو این سرزمینی که آشغالدونی ملتهاست

هنوزم برده وبرده داری توش پابرجاست

نازنین دلم میگیره از دلیل همه سفرها

بگو این غروب دلگیرختم کابوس ماست

دلم گرفته از شهر سردو عبوس

نازنین خاک ایران و برام ببوس

من فراری شدم

با پای برهنه و یه نون برشته

تو موندی تا به دیو شب بگی

تو یه دیوی نه یک فرشته

دلم گرفته از شهر سرد و عبوس

نازنین خاک ایران و برام ببوس

از وقتیکه رفتم

درهای بازو بستم

پلی بودش پشت سر

اونو هم من شکستم

نازنین لبخندت بدرقه راهم بود

ندونستم اون نگاهت خود مرهم بود

چه کوچیک بودم و چه بزرگ بودی

تو همون بزرگ موندی و من یه تبعیدی

دلم گرفته از شهر سرد و عبوس

نازنین خاک ایران و برام ببوس

تو بدون

2007-08-29T16:38:00.000-07:00

از غربت چشمای تو
ببین, تو ببین که به غربت خودم رسیدم
تو ببین با چشمای خودت ببین
که عیسی وار تن سرد این صلیب و بوسیدم
اگه نبودش کسی
بگه گفتنی هارو
تو بدون خودت بدون
که من نشستم پای همه حادثه هارو
من گذشتم از همه فاصله هارو
نبودش کسی
همصحبت روزای دل شکستن
یا که اشک و به تن بالش فروختن
خودت بودی و یه تن از خیال تو
سحر شده بود و نرفتش رویای محال تو
مونده بودی میون همه خاطره ها
لای دفتر شعرو همه ترانه ها
خودت بودی و خودت
تا نباشه وحشت امتداد سایه ها
ای که دیدی
ای که میبینی منو
ای که رفتی
ای که میری سنگ فرش جاده رو
وقت رفتن
بوقت وداع تلخ تن بتن
اونجا که نه عدد ما برابره
نه قدرتمون با دریدگی سخت دشمن
تو بدون خودت بدون
با آینه ذهن خودت بخون
که آزاده بودم
میون ظلمت این شب کمر شکن
بدون تو بدون
که در فکر تو بودم
تا که بودم در زمزمه بودن

ترانه خاک و ریشه

2007-08-28T04:44:00.000-07:00

تقدیم به تو که همخاک و همریشه منی

میگی دیروقته و چشات بیخواب

میگم: ای چیزی به سحر نمونده

میگی چشم براهی و دلت بی تاب

میگم: جاده مسافروبدجوری کشونده

میگی دل به شاخه بستی

عهد وصال ونشکستی

ببین تن ساقه رو

گرفته شاخه رو دستی دستی

میگم: خاک اینجا ریشه میسوزونه

ریشه سوخته تن بیشه میسوزونه

میگی دلی که براهه

صدتا چشم در راهه

میگم: شب که سیاهه

خود دیدن هم تباهه

میگی اون دوردورا شاید یه جایی باشه

واسه تن خسته ها شاید یه راهی باشه

میگم: دلی که اینجا سوخت

بزار اونجا نباشه

خسته تنی که سایه نفروخت

بزار راهی هرجا نباشه

***

خاک اینجا ریشه میسوزونه

ریشه سوخته تن بیشه میسوزونه

...

اینجا ایران است

2007-08-25T08:38:00.000-07:00

روزهای عجیب و سختی بود. روزهائیکه در کشورهای حوزه خلیج فارس مشغول به کار بودم.همه چیز با هم مخلوط شده بود, تحقیر مردمانی که از کشورهای ضعیف میامدند و سرخم کردن برای مردمانی که از کشوری قدرتمند میامدند, قبیله و بادیه حضوری قوی داشت و هموطنان ضعیف الحال بنده که اکثرا برای کار و کسب درآمد به آن کشورها میامدند و البته کارهای عجیبتر انجام داده و گوئیکه کسب درآمد بر آنها ایجاب میکرد که فراموش کنند که چه کسانی هستند ویا از کجا آمده اند و یا متعلق ونماینده چه فرهنگ و سرزمینی هستند, در همان روزهای سخت نثری نوشتم که فکر کردم اگر آن را امروز در این وبلاگ آپ کرده تا چند نفر دیگر هم بخوانند بد نباشد

***

نه, من از شما نیستم, من نه گمکرده خویشتنم و نه بدنبال اینکه کیستم!؟

هویتم با اجازه اقامتی خدشه دار نمیشود ونه حتی زبان مادریم با دینارو دلار. چیزی برای فروش ندارم, قلبم را در تهران بجای گذاشته وروحم را زیر آسمانی ممتد از هرمزگان تا مازندران, خون در رگهایم بازبان مادری فریاد میکشد اینجا ایران است, اینجا ایران

تنی با خود بهمراه نیاورده ام!تا همچون شما دشداشه ای را بر رویش کشم. آخر تنم تا آبهای خلیج همیشه پارس بیشتر یاریم نکرد و او نیز با زبان مادری فریاد برآورد که اینجا ایران است, اینجا ایران

قافیه از شعرم پرید, هنگامیکه قلم بیاد خرمشهر و اهواز لغزید. بیاد آبادان و نیمکت پارکهائی که عشق طراوش میکردند و با زبان مادری فریاد میکشیدند اینجا ایران است, اینجا ایران

مرا ببخشید اگر همچون شما دوان دوان بسمت فروشگاههای زنجیره ای نمیدوم. ببخشید مرا از اینکه در صف ابلهان القطره ای خریداری نمیکنم تا آن را به نشانه بومی شدن بر سر نهم. پوزشی میطلبم از اینکه سایه بر سرم فروشی نیست ونه عقالی را بر سرم میپذیرد و نه گحفیه ای را! آخر زبان سایه نیز مادری است اونیز فریاد میکشد اینجا ایران است, اینجا ایران

پوزشی میطلبم از اینکه از فرق سر تا نوک پا ایرانی هستم, ایرانی

ریشه ام را بدست دختران قمصر سپرده ام تا شکوفه شکوفه ام را به نابترین گلاب تبدیل کنند. شعرم را بدست زنان کاشان سپرده ام تا از تاروپودش نابترین قالیچه ها را ببافند وبا زبان مادری فریاد زنند اینجا ایران است, اینجا ایران

من همچون شما به زبان عربی تملق نخواهم کرد. آخر من قطره ناچیزی بودم که در سنگفرشهای تبریز تبخیر شد ودر مسجد سلیمان باریدن آغاز کرد. در بوشهر محو شد وبر نوک قله دماوند جاودانگی اغاز کرد. نه و هزاران نه مرا همچون گذشته ببخشید اگر هویتی برای فروش ندارم, اگر نقشه ایران بجای سلولهای خاکستری مغزم نقش بسته است. مرا ببخشید اگر فریاد میکشم اینجا ایران است, اینجا ایران

ترانه فاطی

2007-08-22T10:13:00.000-07:00

ترانه فاطی, ترانه ای از نسل ترانه های تارا و خدیجه و حمیده وغیره, ترانه ای که با آهنگی شاد میتوان به آن شادی بخشید. ترانه ای یادآور گذشته تا هنوز و همیشه, یادآور روزهای خدمت سربازی و پیاده روی بر آسفالتهای سرد زمستانی و گرم از دم و بازدمهای فاطی, روزهای دبیرستان و رگبارهای بهاری, سقف ایستگاه اتوبوس و انتظار فاطی, یاد آور خاطره هائی که اینک همصحبت من است و دیگر تاب و توانم نیست

فاطی مانتو مشکیشو بتن کرد

فاطی همه محل رو تن بتن کرد

با اون چشم سیاه و درشتش

فاطی یه نگاه از بغل به من کرد

فاطی آتیشو بپاکرد

این دل مارو کله پا کرد

فاطی نازش صدتا خریدار داره

اگه سنگینه بارش صدتا بیکار داره

میون این همه دل و دلدار

فاطی پیش ما یه دل بیقرار داره

فاطی آتیشو بپا کرد

این دل مارو کله پا کرد

فاطی ملوس گربه هرچه بیشه

من و محل خاطرخواتیم مثل همیشه

فاطی یه نگاه به زیر پات کن

دل مارو نصیب اون صدات کن

فاطی آتیشو بپا کرد

این دل مارو کله پا کرد

میمیره بودنم,بیا وبا من یکی باش

2007-08-17T11:09:00.000-07:00

من کجام

زیر آسمون آبی

اون دور دورای شهرمون

پناهنده آغوش بی خوابی

تا همونجا که منو کشوندی

تا تکرار قصه تنهائی

بدنبال تو اما بی تو

این تو که گفتی از مائی

***

آرزوی رسیدنم بود

اما رسیدن به چه سرابی

من همه شوق دیدنم بود

اما دیدن وهم چه نقابی

هرچه بود رمق آخرینم بود

در گذشتن از محنت بی تابی

***

من که نرسیدم

تو رسیده هارو خبر کن

جای ما اینجا نبود

تو از این شهر سفر کن

نه دیوه دروغ نه شهر قصه

تو از ترک این قصه حذر کن

میمیره بودنم, بیاوبا من یکی باش

تو مرگ امتداد بودن را باور کن

خارجی شدیم حالا

2007-08-12T08:26:00.000-07:00

ما رفتیم و تو موندی

آخه تو از ما بهترون بودی

ای که از بی بهره گی ما درشگفتی

دیدی شکستنمونو اما خودت شکفتی

فسیلی مونده از ما بنام من

ای که بجای صد خاموشی ما گفتی

ما رفتیم و تو موندی

تو همه ترانه هارو خوندی

همه کاغذ پاره ها

شعر و ممنوعه ها

واژه آزادی

روتن تخته سیا

***

شیرو یادش بخیر

خورشیدی داشتش اون دوردورا

عکسش پیش تو موند

کنسروش پیش ما

راهش راه تو بود

خار چشمش اما

خدا بده برکت

سند پناهندگیه اینجا

یادی نکن از ما

آخه خارجی شدیم حالا

2007-08-10T10:16:00.000-07:00

یک عمــر بدنبال خوشبختی

دویدیم و دویدیم و دویدیم

بجــز همه شب دربدری چیزی

ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم

خواسته ما زیاد یا که چشم دنیا تنگ!؟

کز این دنیا زهر ناکــامی

چشیدیم وچشیدیم و چشیدیم

فراخوان جامعه ایرانیان متحد به وبلاگنویسان ایران زمین

2007-08-06T05:29:00.000-07:00

وبلاگنویسان ایران زمین درودی بی کران وخسته نباشیدی به وسعت بردباری بی نظیرتان. ای وجدانهای بیدار ای نورچشمان جامعه سربلند ایران زمین, بگوئید که هرچه گفتنی در سرانگشتان بی نام ونشان شما نهفته است بگوئید تا دنیا از گویش شما سراپا گوش باشد. بگوئید که یکپارچگی و دموکراسی تنها با گویش شما ودر دلهای همیشه سرزنده شما معنی پذیر است. دوستان ویارانی که قلبهای شجاع تک تک شما بر ایران وایرانی همواره در طپش است, بیائیم تا یکایک با نسب لوگوی ایرانیان متحد که نمادی از انسجام جدایی ناپذیر شما وبلاگ نویسان ایرانی است به خصم ضعیف دل بگوئیم که ناممکن در دستهای شما امکان پذیر است بگوئیم که ایران در این طوفان ضد ایرانی تنها نیست, و ایران نه گزینه ای برای فروش است ونه گزینه ای برای ویرانی

زنده باشید وزنده باد ایران شما

برای دریافت لوگو یا عضویت در(پان ایرانیسم) جامعه ایرانیان متحد

http://iraniyanemotahed.blogfa.com/

ترانه: من هم مثل تو تنهام

2007-07-31T06:16:00.000-07:00

تو این دنیای بی فرجام

من هم مثل تو تنهـــام

مثل تو ای همه خوبی از تو

مثل سبزه نوروزی بر بام

من هم مثل تو تنهـــام

قطره ای در انتظار دریام

کی میای!؟

سئوال هر روز منــه

نکنه نیای!؟

داره جونمو آتیش میزنه

اگه بیای

من از تو ما میشــــه

آره میای

تا شکوفه دل وا بشه

آخه من هم مثل تو تنهام

قطره ای در انتظار دریام

جان به فدای میهنــــم

2007-07-25T05:33:00.000-07:00

ایران باشد

ونباشد خیشتنــــم

که این تن

جان میدهد به فدای میهنــــم

به سبزوسفیدو سرخرنگت قســـــــــــم

من نه آن منم

که باشد و ببیند ماتمت را

تو را ای تورا

من پرستشها میکنــــــــم

که این جان

به فدای لبخند میهنـــــــم